Frascati, in de Castelli Romani, tussen oude villa’s en DOC-wijn

De aanwezigheid van deze prestigieuze herenhuizen in het gebied noemt Frascati “stad van de villa’s” en roept zijn nobele verleden op: kardinaal Pietro Aldobrandini, neef van paus Clemens VII, gaf opdracht tot de bouw van deze imposante residentie;  prins Willem II van Duitsland woonde met zijn vrouw in villa Falconieri;  de families Borghese, Ludovisi, Colonna, Conti en Cesarini Sforza volgden elkaar op in villa Torlonia, tot aan de overdracht in 1841 aan de gelijknamige familie; Paolina Bonaparte woonde vele jaren in Villa Parisi, tegenwoordig eigendom van de gelijknamige familie; koning Karel Emanuel IV van Savoye verbleef als gast in villa Lancellotti, eigendom van Pietro Piccolomini, tot de aankoop in 1866 door prins Filippo Massimo Lancellotti; koningin Maria Christina van Savoye bracht lange periodes door in villa Tuscolana; Villa Sora, oorspronkelijk eigendom van de hertogen van Sora, ontving paus Gregorius XIII en kardinaal Carlo Borromeo in 1582.
De tuinen van de villa’s en de omarming van de berg Tuscolo die de stad omsluit, dompelen Frascati onder in groen. Naast het Piazza Roma strekt zich het Park van Villa Torlonia uit, openbaar sinds 1954, waar nog steeds de prachtige Fontana Superiore en het Water Theater van Carlo Maderno, een architect uit Ticino en maker van de gevel van de Sint-Pietersbasiliek in Rome, bewaard blijven.
Maar de aanwezigheid van kunstwerken en monumenten beperkt zich niet tot binnen de villa’s. Als we het centrum van de stad in gaan, vinden we de prachtige barokke façade van de Kathedraal van Sint-Pieter, gebouwd in 1700 door Gerolamo Fontana, evenals de fontein die het plein complementeert, het levendige centrum van het stadsleven.
Buiten het stadscentrum, op de kruising van de Via Tuscolana en de Via Gregoriana, bevindt zich het heiligdom van Maria Santissima del Capocroce, gewijd in 1612 als dank voor het ontsnappen aan de inval van de Lansquenetten, die in 1527 nabij de stad Frascati aankwamen en ter plaatse van deze kruising, waar zich een votiefkapel ter ere van de Maagd Maria bevond, van richting veranderden.
Tot slot vervolledigt het Belvedere, een open terras met een prachtig uitzicht op de stad Rome, onze bezoek op waardige wijze. Achter ons nodigt een rijtje “fraschette”, typische tavernes van de frascatijnse traditie, uit om binnen te komen en te genieten van de smaken van de stad: eerste gangen uit de Romeinse keuken, vleeswaren, kazen en Frascati DOC-wijn, een lokaal product dat een van zijn eerste bewonderaars had in Marcus Porcius Cato, genaamd De Censor, zelf afkomstig uit een wijnbouwersfamilie uit Tusculum.
Onder de typische zoetigheden is er de pupazza frascatana, een grote koek in de vorm van een welgesteld vrouwelijk figuur met drie borsten, ter herinnering aan de voedsters aan wie de vrouwen van Frascati hun kinderen toevertrouwden voor werk op het land, waarvan gezegd wordt dat ze een nepborst vol wijn gebruikten om de kleintjes te kalmeren.