De Osteria del Moretto is een voormalige kroeg uit de jaren twintig, die uit die tijd bijna alles heeft behouden: de tafels met marmeren bladen, de stoelen, de bar en de vloeren in gekleurde granulaat, waar nog drie luiken te onderscheiden zijn waarlangs het most vloeide in de gigantische ondergrondse vaten.
Aan de wit- en wijnrode muren hangen prenten, grote zwart-witfoto’s (zoals de prachtige van de familie Guccini en een jonge Garibaldi), posters en aankondigingen van culturele evenementen die de osteria regelmatig organiseert.
De Moretto is een springplank geweest voor veel artiesten en vrijwel elk jaar worden er in het interieur films of reclamespots opgenomen. Zoals je kunt begrijpen, is de plek zeer authentiek. De muren zelf getuigen van eeuwenlange strijd tussen het heilige en het profane; het hele gebouw is gebouwd op de ruïnes van de kerk van de Olivetanen, die ontheiligd werd door Napoleon en later in vlammen opging (de vervallen kloostergang is nog steeds zichtbaar). In de negentiende eeuw, dankzij de nabijheid van een van de stadspoorten, was het een plek van ontvangst en rust voor pelgrims.
Tegenwoordig wordt het gerund door Massimo Mutti en enkele mede-mecenassen, die er ook een plek van hebben gemaakt voor muziekevenementen, poëzie, cabaret, schilder- en fototentoonstellingen.
Massimo, ervaren in het maken van late uurtjes, houdt ervan om het diverse en drukke publiek te vermaken, waaronder veel jongeren die in het mooie seizoen, als er geen plek is, het bankje aan de overkant van de straat al goed genoeg vinden. De wijnkelder is zeer verzorgd, met vooral rode wijnen, terwijl de keuken koude en warme gerechten aanbiedt tegen prijzen voor elk budget.
We keren terug richting piazza Maggiore en richten ons op de universiteitswijk om een andere populaire osteria te bezoeken, niet alleen onder Bolognese maar ook studenten: Da Matusel, aan de via Bertoloni, in het veertiende-eeuwse Palazzo Bianconcini.
De zaak, die lange tijd bekend stond om pasta en bonen, heeft ongeveer een jaar geleden een nieuwe eigenaar gekregen. De nieuwe beheerders hebben geprobeerd het imago nieuw leven in te blazen door het interieur te restaureren en snelle lunchgerechten en Siciliaanse specialiteiten voor het diner aan te bieden.
Waar of niet, het verhaal heeft de fantasie van velen geprikkeld en nog steeds zijn er in de kamer op de begane grond enkele marmeren platen met de namen van de beroemdste bordeelhuizen en een “Kaart van het Plezier van Bologna”, geschilderd door Antonio Pinotti in 1978, te zien.
De zaak heeft een entresol, boven zijn de grote gewelfde plafonds en het stucspel een heerlijke omgeving om te dineren en samen te komen met vrienden.
[custom-related-posts title=”Osteria’s in Bologna” order_by=”title” order=”ASC” none_text=”geen artikelen”]
