Aan de kust visrijk en in het binnenland aards, drukt de Siciliaanse keuken de ziel uit van een groot eiland, waar elke regio zijn eigen gastronomisch verhaal vertelt, dat loopt van de kersentomaten van Pachino tot de linzen van Ustica; van de blonde sinaasappels van de vlakte van Catania tot de aardbeien van Ribera; van de pistachenoten van Bronte tot de kappertjes van Pantelleria; van de hazelnoten van Piazza Armerina tot de amandelen van Avola, met ook de vijgen van de Etna, de meloen van Alcamo en van Paceco, de artisjokken van Cerda en Castelvetrano en nog veel meer.
Unieke producten die de inspanning belonen om de typisch eilandse specialiteiten te behouden. Een inspanning die ook het vlees niet heeft verwaarloosd, met het behoud van inheemse rassen zoals het Modica rundvee;
het zwarte varken van Nebrodi;
de Agrigentijnse geit of het Belice schaap, die aan de basis staan van een uitstekende productie van gedroogde vleeswaren en vooral kazen, zoals de caciocavallo van Ragusa of de tuma in zijn vele lokale varianten.
Aan de kust wordt de tonijn gevangen in de laatste tonnara’s vers gegeten of in olijfolie-specialiteiten; de zwaardvis signeert zeer verse carpaccio-gerechten, terwijl de Trapaanse couscous, van Noord-Afrikaans geheugen, wordt verrijkt met zee-egels en vis van verschillende soorten. Mijlpaalgerechten van de eilandse gastronomie zijn ook de panelle; de pasta met sardines; de arancini; de caponata, geparfumeerd met de onmiskenbare extra vierge olijfolie, het goud van Sicilië. En de zoetigheden op basis van schapenricotta, zoals cannoli en cassata.
