Palazzo d’Avalos – Stedelijke musea, Vasto

Het paleis domineert vanaf meer dan honderd meter hoogte het kustgedeelte van Vasto, als een monoliet van licht gekapt steen. Gelegen achter de kathedraal en aan de grens van de twee zones van de oude stad, die van Romeinse oorsprong en die welke in de Middeleeuwen groeide, werd het paleis gesticht door de veldheer en heer van Vasto, Giacomo Caldora, mogelijk in de jaren twintig van de 15e eeuw. Van het oorspronkelijke uiterlijk blijft weinig over, behalve de structuur met de grote centrale binnenplaats, en enige sporen in de buitenmuren, waarvan de bifora en de resten van de Durazzo-poort de elegantie van de architectonische en decoratieve elementen getuigen. Na de heerschappij van de Guevara, die mogelijk de bouw voltooiden, vooral aan de kant van de zee, kwam het paleis in 1496 in handen van de D’Avalos, die het drie eeuwen lang gebruikten als residentie en zetel van stedelijke magistraten. Het zwaarste evenement was de Turkse invasie van 1566, die profiterend van de afwezigheid van markies Francesco Ferdinando, woonachtig in Palermo na zijn benoeming tot vicekoning van Sicilië, Vasto plunderde en het paleis beschadigde. Zijn vrouw, Isabella Gonzaga, dochter van de hertog van Mantua, begon vanaf 1573, na de dood van haar echtgenoot, met versterkings- en herbouwwerkzaamheden die pas aan het begin van de volgende eeuw werden voltooid. De gouden eeuw van het paleis was echter de 18e eeuw: de nieuwe heren van de familie Lante della Rovere verrijkten de appartementen en stichtten een kleine maar levendige hofhouding. Met de Franse invasie begon de residentie te vervallen en in de 19e eeuw werden verschillende ruimtes afgebroken of voor diverse doeleinden gebruikt. Vanaf de jaren zeventig van de 20e eeuw begon Palazzo D’Avalos een geleidelijk herstelproces. Tegenwoordig herbergt het de kunst- en archeologische collecties van de stad. De schilderijententoonstelling bevindt zich in de oostelijke en zuidelijke vleugels van de eerste verdieping van het paleis en toont werken van Donnini, Moccioli, Michetti, Brill en Palizzi.

De archeologische collectie, verdeeld over vijf zalen, bevat vondsten uit de IJzertijd tot de vroege Middeleeuwen die de ontwikkeling van het Frentana-gebied en de stad Histonium (het oude Vasto) documenteren.

In de eerste zaal worden de vondsten getoond van de 10e eeuw tot de 1e eeuw v.Chr.: grafgiften uit de necropole van Tratturo en Villalfonsina, votief aardewerk uit de heiligdommen van Villalfonsina en Punta Penna, een verzameling bronzen beeldjes en munten.

De tweede zaal is gewijd aan de ontwikkeling van de stad Histonium in de vroege keizertijd (1e eeuw v.Chr.): er worden portretten van de gens Julius-Claudia, sarcofagen en amforen tentoongesteld.

De derde zaal betreft de uitbreiding van Histonium in de volle keizertijd (1e-2e eeuw n.Chr.): er zijn vondsten van het amfitheater, de aquaducten, de cisternen en een thermencomplex met mozaïeken; tevens worden olielampen, gemerkte bakstenen en een prachtig vervaardigd vrouwenbuste getoond.

In de vierde zaal bevinden zich grafgiften afkomstig uit de belangrijkste stedelijke necropoleën: het gebied van Largo Barbacane, het stadhuis en het kasteel Caldoresco.

In de laatste zaal zijn getuigenissen van de late oudheid en vroege Middeleeuwen te zien: inscripties, munten en een ciborie afkomstig uit een kerk in Vasto uit de 7e eeuw.