De Galleria Colonna van Rome werd ingewijd door de zoon van Lorenzo Onofrio, Filippo II, in het jaar 1700. Het oorspronkelijke ontwerp is van architect Antonio del Grande; het is vervolgens aangevuld in de laatste decennia van de 1600s door Gian Lorenzo Bernini, Paolo Schor en Carlo Fontana.
Vanaf het begin is de Galleria ontworpen als een grote representatieve zaal, die de overwinning van de christelijke vloot op de Turken in de Slag bij Lepanto in 1571 waardig moest vieren. Marcantonio II Colonna was de ware overwinnaar van de Slag bij Lepanto in 1571: het is aan hem dat de gehele decoratie van de Galleria is gewijd.
Deze zo belangrijke historische gebeurtenis wordt afgebeeld in de fresco’s van de Grote Zaal en hun pracht is te danken aan het vakmanschap van schilders zoals Coli en Gherardi. De fresco’s in de Passagezaal dateren uit de 18e eeuw, met het prachtige “Allegorie van de Slag”. De Zuilzaal is dan een echte viering van Marcantonio II en zijn apotheose.
Het moet echter gezegd worden dat de hele Galleria bedoeld is om zelf te worden gezien als een artistiek juweel: de schildermeesterwerken zijn talloos en het feit dat men zich heeft bediend van de genialiteit van Tintoretto, Guido Reni, Pietro da Cortona en vele anderen. Oude marmersoorten en lijsten met een vage en sensuele barokke uitstraling voltooien de prachtige collecties van de familie Colonna. Zeer interessant binnen dit appartement zijn ten slotte de kisten van de Passagezaal, werkelijk schitterend en kostbaar, een waar juweel van hout en edelstenen (een waar triomf van het bewerken van ebbenhout en ivoor).
De andere echte wonder van de Galleria Colonna is zonder twijfel het appartement van prinses Isabelle. Het gaat in feite om een vleugel van het paleis die dateert uit de 15e eeuw en nog steeds de invloed draagt van de belangrijke residentie van paus Martinus V, die hier verbleef tot 1431.
De grootste attracties van dit appartement worden zeker gewekt door de fresco’s van Bernardino di Betto, een schilder die beter bekend is als Pinturicchio, die de Fonteinzaal omtoverde tot een waar meesterwerk. In de 16e eeuw was het kardinaal Borromeo die in deze kamers verbleef, de periode van het grootste prestige en glans voor het gebouw: de grote kunstenaars en schilders van die tijd kwamen hier langs en ademden de barokke sfeer van de zalen in. De rijke en uitgebreide decoratie uit de volgende periode is te danken aan Gaspard Dughet en Carlo Cesi.
Zelfs de Noord-Europese schilderkunst vindt een passende plek in dit appartement: de schilderijen van Brueghel de Oude en de stadsgezichten van Van Wittel zijn zorgvuldig en kostbaar bewaard gebleven en daar profiteren alle bezoekers nu van. De naam van het appartement komt voort uit het feit dat prinses Isabelle Colonna hier verbleef tot 1984: haar kleinzoons wilden deze zo verfijnde en historisch belangrijke vleugel aan haar nagedachtenis wijden.
