In januari 2002 heeft het Ministerie van Cultureel Erfgoed en Activiteiten, op voorstel van de Archeologische Oppertoezicht van Rome, eigendom gekocht aan huisnummer 222 van de Via Appia Antica door het uitoefenen van het voorkeursrecht. De archeologische betekenis van de site was al bekend vanwege de aanwezigheid van oude muurstructuren en een mozaïekvloer met witte en zwarte stukjes. Het gaat om een groen gebied van ongeveer 8500 m² met een hoofdgebouw van drie verdiepingen en een secundair gebouw dat oorspronkelijk diende als dépendance van de villa.
Tussen 2003 en 2005 vonden er in de tuin drie archeologische opgravingen plaats op een oppervlakte van ongeveer 1400 m², waarbij een thermencomplex werd blootgelegd waarvan de eerste bouwfase dateert uit het midden van de 2e eeuw na Christus. De thermen vertonen duidelijke tekenen van latere bouwwerken die het gebruik van het complex en de transformatie van delen ervan documenteren, ten minste tot de 4e eeuw, met sporen van latere gebruiksfases, waarschijnlijk middeleeuws en post-middeleeuws, bevestigd door de vondst van structuren met een agrarisch-productief karakter.
Belangrijke restauratiewerkzaamheden hebben de tuin van de villa volledig heringericht, nieuwe boomsoorten geplant, de dépendance omgevormd tot een ontvangstpunt voor bezoekers en het hoofdgebouw aan de normen aangepast. Dit gebouw, gebouwd boven een Romeinse cistern en bekend uit het Gregoriaanse kadaster (1816-1835) als “huis voor wijngaardgebruik”, werd in de tweede naoorlogse periode getransformeerd en nu heeft het een karakteristieke buitenmuur die gebruikmaakt van oude materialen, waarvan vele waarschijnlijk hergebruikt zijn van de Romeinse monumenten die de Appia flankeren.
De structuur herbergt het kantoor van de Opper-toezicht, een conferentieruimte en het archief van Antonio Cederna, dat door zijn erfgenamen aan de staat is geschonken.
