Het Lido van Venetië is een landstrook van 12 km lang en één km breed, die slechts één keer per jaar opflakkert tijdens de Internationale Filmfestival en daarna terugkeert naar zijn gebruikelijke rustige en bescheiden ritme, zoals geliefd was bij George Byron, Thomas Mann en Henry James en zoals de bewoners het wensen, voor wie het Lido een warme en geruststellende moederlijke schoot is, een zacht stukje goed leven dat ze nooit zouden ruilen voor het vasteland.
Het Lido van Venetië beleven
De symbolen van het vroegere mondaine succes zijn er natuurlijk allemaal (van de beroemde strandpaviljoens aan de lungomare Marconi tot de luxe hotels die tijdens de Belle Epoque kroonhoofden en beroemde persoonlijkheden verwelkomden), maar het is ook prettig om naar Venetië Lido te komen om deel te nemen aan de kleine dagelijkse rituelen van de bewoners en de authentieke smaken te ontdekken, gegeven door de zee, de lagune en de grote tuinen die door de Murazzi worden beschermd tegen stormvloeden.
Wat rituelen betreft, heerst hier net als in Venetië de traditie van de spritz, het typische aperitief van rode of oranje kleur, dat elke barman bereidt met zijn eigen geheimen (de basis is witte wijn en seltz) en serveert met grote, vlezig olijven om de alcoholische kracht te temperen. Een van de beste kan je rustig proeven aan de tafeltjes van het caffè Garbisa aan de Gran Viale, terwijl je het ontspannen komen en gaan bekijkt op deze elegantste straat van het eiland.
Wat te zien op het Lido van Venetië
De Riviera San Nicolò, aan de oostpunt, is niet ver; met de kerk en het duizend jaar oude klooster omgeven door groen, waakt het stilletjes over de lagune, terwijl aan de overkant, op het eiland Sant’Andrea, het imposante fort uit de zestiende eeuw het defensieve vernuft van de Serenissima vertelt.
Vanaf de aanlegsteiger begint de Sandro Gallo straat, die het eiland langsgaat over een lange afstand en een prachtig uitzicht opent met art-nouveau villa’s, kleine havens, rijen plataanbomen en kanalen, tot aan Malamocco. Een geweldige wandeling ook voor wie van fietsen houdt. Langs het eerste deel bevindt zich de geurige bakkerij van Cristina Serafin, waar naast goudbruine broden en gewone witte bolletjes ook zuurdesembroden van plantaardige vezels, zoals gemoute rogge, met kummel gevulde broden; gemaakt van ongepelde granen, lijnzaad en zonnebloempitten, platbrood en nog veel meer, zeer populair zijn.
Waar te eten op het Lido van Venetië
Aan de overkant is de Bar Trento, een van de oudste eetgelegenheden op het Lido, bijna een eeuw oud, een onbetwiste tempel van cicheto, bestaande uit een reeks kleine maar verrukkelijke proeverijen van traditionele gerechten, vergezeld van de onmisbare ombra (glas wijn rechtstreeks uit het vat). De gastheren zijn Stefano Capitanio, zijn broer Guido en hun partners, die de vaste klanten nooit laten missen: inktvis en kleine octopussen in saus, octopussalade met garnalen, gefrituurde of saor sardines, romige kabeljauw, gestoofde artisjokbodems, musèto (gekookte cotechino) en steeds zeldzamere specialiteiten zoals barbusa en tettina calda, respectievelijk gekookte koeienkin en uier; gemarineerde ossenstaarten in melk, gepaneerd en gefrituurd en sguazzetto alla bechera, een soep gemaakt met een dozijn verschillende vleessoorten, elk apart gekookt.
Dit alles wordt begeleid door streng Venetiaanse wijnen zoals Merlot, Malbech, Lison, Prosecco en Vin da Mar, een rosé die perfect past bij kabeljauw. Deze locatie, vroeger vooral bezocht door vissers en schelpenvisserlieden, heeft een warme sfeer behouden, dankzij vrolijke Schotse tafelkleden, servetten met een striptekening van Hugo Pratt (de bedenker van Corto Maltese), die vaak hier kwam, en aan de muren hangt een grote messing schroef van een topa sampierotta (een vissersboot) en geschilderde gondelstukken die oude Venetiaanse spreekwoorden illustreren.
Stranden van het Lido van Venetië
Richting de zuidkust, omzoomd door de beroemde stranden met gouden zand, en langs de via Dardanelli, word je haast betoverd door de geur van versgebakken fugasse, een zoet brood vergelijkbaar met een laag panettone, natuurlijk gerezen, afkomstig uit de bakkerij van Pasticceria Maggion, al meer dan 40 jaar bekend en gerund door Matteo Maggion met hulp van zijn vader Sergio. Ook heerlijk zijn de hartige taarten, bereid met de biologische groenten uit de moestuin van de familie, en de brede keuze aan typische koekjes en zoetigheden: buranei van zanddeeg, pavane met kaneel en gekonfijte vruchten, en pevarini gearomatiseerd met gember en zwarte peper.
Op een paar straten afstand ligt La Battigia, een gezellige familietrattoria, waar de traditionele keuken wordt voorgesteld door mevrouw Maria Dorotini, geholpen door haar zoon Gian Luca, die de klanten in de zaal bedient. Niet te missen zijn de schie met polenta (een soort grijzige garnalen, gevangen van december tot april); “Saltata alla Battigia”, het hoofdgerecht van de locatie met peoci (mosselen) en caparossoi (ware venusschelp) kort gebakken en gekruid met een rijke saus; “spaghetti alla busera”, gnocchi met kreeftjes, voortreffelijke gemengde frituren of van moéche (kleine krabben zonder schaal), rotskoolstaarten, gegrilde zeebaars en nog veel meer.
Op het Lido zijn er ook innovatoren die aan de traditionele gerechten een aangenaam creatief tintje toevoegen, zoals het restaurant La Favorita, achter de nabije d’Annunzio boulevard, gevestigd in een oud pand verfraaid met een mooie druivenpergola en al meer dan twintig jaar gerund door Luca Pradel. In het mooie seizoen kan men buiten eten, onder een grote luifel met uitzicht op een kleine tuin met groenblijvers. Het menu speelt vrijwel volledig met hoogwaardig lokale producten en biedt heerlijkheden zoals “zeebaarscarpaccio met roze peper”, rauwe tonijn of kreeftjes als voorgerecht, oesters en zeetruffels, “pompoen gnocchi met roodbaars en radicchio”, “bavette met kleine inktvisjes en aubergine” en nog veel meer.
