Gedurende negen jaar, van 1686 tot 1695, verbleef Vico in de kamers van het kasteel van Vatolla, met de opdracht om de jongens van de markies te begeleiden en onderwijzen; tegelijkertijd kon hij dankzij de rijke bibliotheek van het kasteel zijn studies in literatuur en filosofie verdiepen tot 1697, het jaar waarin de geleerde de leerstoel welsprekendheid aan de universiteit van Napels kreeg.
In diezelfde zalen is het Vichian Museum gevestigd. Het gebouw dat het museum herbergt is een trapeziumvormig fort met kleine elegante torentjes op de hoeken; het dateert uit de Langobardentijd en is natuurlijk meerdere malen gerestaureerd vanaf de zestiende eeuw. Het kleine kasteel staat tegenwoordig bekend als kasteel de Vargas, naar de naam van de laatste eigenaarsfamilie, en vormt het centrum van het dorp, met uitzicht op het centrale pleintje.
Sinds 1535 woonden in het kasteel de heren van het dorp, die behoorden tot de families Griso, Del Pezzo, de markiezen Rocca en de markiezen de Vargas Machuca. Het dorp was een leen van het Koninklijke Klooster van de Heilige Drie-eenheid van de stad Cava, zoals blijkt uit het cadaster van de benedictijnse lenen (1791 – 1805).
Vatolla ligt langs een rug van de zachte heuvels van Cilento, op enkele kilometers van Agropoli. Het kleine dorp behoudt bijna ongeschonden zijn oude identiteit, zowel in architectuur als cultuur. Hier zijn de inwoners erg attent om de eeuwenoude cultuur die het leven van het kleine centrum heeft begeleid niet verloren te laten gaan.
De traditie heeft een oude religieuze ritus bewaard, de “Vlucht van de engel”, terwijl met collectieve intelligentie talrijke werktuigen en gereedschappen zijn verzameld, die nu een rijke collectie landbouwmateriaal vormen, bewaard in de oude kelders van het kasteel. Ook de restauratie van de oude huizen wordt met grote zorg uitgevoerd, waarbij de oorspronkelijke natuursteen weer zichtbaar wordt, die bedekt was met vele lagen pleister.
Op een panoramische locatie aan de rand van het dorp staat een Franciscaans klooster uit de 1600s. Het werd gebouwd boven de ruïnes van een kapel uit de 1500s, waarvan alleen een muur met een fresco van een “Pietà” is overgebleven. Binnen het klooster zijn er een mooi kloosterhof en een refter bedekt met majolica, met een groot fresco dat het “Laatste Avondmaal” afbeeldt, een werk van Giuseppe De Vivo uit 1738.
De gemeente Vatolla heeft, binnen de grenzen van een plan voor herstel en bescherming van haar gebied, de restauratie gepland van de oude watermolen die dichtbij het kasteel is gebouwd, in een klein dalletje waar het water van een beek (thans bijna droog) vroeger de wieken aandreef.
