Het historische centrum van Napels, Unesco-werelderfgoed, omvat drieduizend jaar geschiedenis en is het grootste van Italië (zelfs uitgestrekter dan dat van Rome). De bijzonderheid ligt in de bijna volledige behoudenis van het stratenpatroon uit de Griekse tijd, daterend uit de 8e eeuw v.Chr., dat nog steeds in gebruik is. Dit zijn de zogenaamde Decumani.
Om meteen in de ziel van Napels te duiken, is een grondige verkenning van de Decumani essentieel: dit zijn de straten Sapienza, Anticaglia en Santi Apostoli (Decumanus Superior), via dei Tribunali (Decumanus Major) en Spaccanapoli (Decumanus Inferior). Deze straten, en de steegjes en pleinen die ermee verbonden zijn, herbergen talloze schatten groot en klein: vooral religieuze gebouwen, zoals de Duomo di San Gennaro, de Cappella Sansevero (met de Gesluierde Christus) en het klooster van Santa Chiara. Ook zijn sporen van het Griekse en Romeinse Neapolis te bewonderen, volkskunst in de vorm van muurschilderingen en mooie paleizen, soms enigszins vervallen maar met indrukwekkende poorten en trappen.
Het meest nobele en ansichtkaartwaardige Napels is te vinden op Piazza del Plebiscito, met het Koninklijk Paleis en het Maschio Angioino, de Galleria Umberto I en het Teatro San Carlo. Dit laatste is in het weekend te bezoeken met een rondleiding. Maar uiteraard is de beste manier om het te beleven het bijwonen van een opera-, ballet- of klassiek muziekconcert. Daarna is er de Jugendstil-wijk van Napels, die een bezoek waard is.
Tot hier de oppervlakte van Napels. De stad heeft ook een verrassende ondergrondse kant die het waard is te verkennen om de geschiedenis en ontwikkeling beter te begrijpen. Er zijn verschillende tours voor Napels ondergronds. Waarschijnlijk biedt het officiële parcours Napoli Sotterranea het meest volledige overzicht, vertrekkend vanaf Piazza San Gaetano nr. 68. Om in het ondergrondse te blijven: wanneer je met de metro reist, is het de moeite waard om de stations te bekijken die omgevormd zijn tot kunstinstallaties.
Tot slot mag een bezoek aan het Archeologisch Museum van Napels niet ontbreken, beschouwd als een van de belangrijkste archeologische musea ter wereld op het gebied van de Romeinse archeologie. Een bezoek eraan is een goede voorbereiding op uitstapjes naar Pompeii en Herculaneum, want er worden veel vondsten uit deze steden bewaard, waaronder mozaïeken en schilderingen.
Wat te eten in Napels
Het nationale gerecht van Napels is pizza en de Via dei Tribunali wordt door velen de “Straat van de Napolitaanse Pizza” genoemd vanwege het grote aantal pizzeria’s. Een daarvan is van Gino en Toto Sorbillo, afstammelingen van een van de oudste pizzabakkersfamilies van Napels. De grootouders van Gino, die in 1935 een pizzeria openden in Via dei Tribunali, kregen 21 kinderen die allemaal pizzabakkers werden. De pizza van Gino en Toto Sorbillo is die van de ‘‘arme steegjes van de stad’’ : groter, gulziger en toegankelijk voor iedereen. Een andere beroemde pizzeria is L’Antica Pizzeria da Michele. Om de traditie in stand te houden, bieden zij slechts twee pizza’s aan, margherita en napolitaanse, bereid met de beste lokale ingrediënten.
Tot slot is de Streetfood uit Campanië een onvergetelijke culinaire ervaring. De belangrijkste specialiteiten zijn o’ cuoppo, een “kegel” van gefrituurde lekkernijen (vis, aardappelen of kleine mozzarella’s), de pizza a portafoglio, de gefrituurde pizza, de pasta-frittatina en de panuozzo, een mix tussen pizza en broodje.
De Amalfikust is het kustgebied in Campanië, gelegen ten zuiden van het schiereiland Sorrento, aan de baai van Salerno. Het staat wereldwijd bekend om zijn natuurschoon en herbergt belangrijke toeristische plaatsen zoals Positano. De naam komt van de stad Amalfi, het centrale punt van de kuststrook, zowel geografisch als historisch, aangezien het een van de Maritieme republieken was. De schoonheid van de kust werd ontdekt in de 19e eeuw tijdens de Grand Tour. Na de Tweede Wereldoorlog werd het een populaire bestemming van de internationale jetset.
De beste manier om tussen de plaatsen van de kust te reizen is met de veerboten vanaf Piazza della Concordia in Salerno, of u kunt een motorboot huren, mits u over een vaarbewijs beschikt.
De steden Pompeii en Herculaneum, bedolven onder de uitbarsting van de Vesuvius in 79 na Christus, verdienen elk een dagbezoek. Ze zijn gemakkelijk te bereiken vanuit Napels met de Circumvesuviana-lijn vanaf station Porta Nolana.
Het oude Pompeii is bedekt met een dikke laag as en puimsteen. De opgravingen, gestart op bevel van Karel III van Bourbon, hebben de stad volledig aan het licht gebracht. Je vindt er alle mogelijk soorten Romeinse stadsgebouwen: privéwoningen, fora, ambachtelijke en commerciële ruimtes, theaters, thermae en tempels.
Herculaneum daarentegen was een vakantieoord voor de Romeinse aristocratie, zoals blijkt uit de vele villa’s zoals Villa dei Papiri. De stad werd volledig bedekt met modder en pyroclastisch materiaal na de uitbarsting, wat in de loop der jaren verhardde tot een laag gesteente, vergelijkbaar met tufsteen maar zachter, die de resten van de stad beschermt, maar de archeologische opgravingen bemoeilijkt. Het theater is nog steeds begraven en toegankelijk voor publiek via enkele borbonische tunnels als het open is.
Tijdens deze eerste vier dagen kunt u in Napels overnachten en gebruik maken van het openbaar vervoer voor de verplaatsingen. Na dag vier wordt aanbevolen een auto te huren en naar Salerno te verhuizen voor het tweede deel van de reis.
In Cilento en Vallo di Diano staan drie Unesco-werelderfgoederen: Paestum, Velia en de Kartuis van Padula.
Paestum is een Magna Graecia-kolonie, gesticht door de Sybarieten. De omvang van de nederzetting, omsloten door Griekse muren, is nog steeds goed zichtbaar. Paestum is vooral bekend vanwege zijn tempels, die wonderbaarlijk goed bewaard zijn gebleven en als unieke voorbeelden van Magna Graecia-architectuur worden beschouwd. Het plaatselijke museum herbergt een uitgebreide collectie vondsten uit de omgeving, vooral begrafenisuitrustingen uit de Griekse en Lucaanse necropolen. Ontelbare vazen, wapens en beschilderde grafplaten, waaronder de beroemde Duiker, zijn te zien.
Velia was ook een Griekse kolonie, gesticht door de Foceërs die gevlucht waren voor de Perzen. Het archeologische terrein bevat overblijfselen van de Griekse stad, waarvan de Porta Rosa het bekendste is – de oudste voorbeeld van een rondboog in Italië, uit de 4e eeuw v.Chr.
De Kartuis van San Lorenzo in Padula is de eerste kartuis gesticht in Campanië, begin 14e eeuw. De herbouw in de 17e eeuw maakte het een van de weelderigste barokke monumentale complexen van Zuid-Italië en een van de belangrijkste kartuizen in Europa.
De laatste stops van de tour zijn Benevento en Caserta.
In Benevento bevindt zich het monumentale complex van Santa Sofia, dat deel uitmaakt van de seri”site “Lombarden in Italië: plaatsen van macht”. Het ontwikkelde zich rondom de kerk, gebouwd in 760 door hertog Arechi II. Het bijbehorende klooster, met als hoogtepunt de kloostergang, herbergt het Museo del Sannio met onder meer een belangrijke archeologische collectie, inclusief resten van een Isis-tempel in de stad.
Het bekendste monument van Caserta is ongetwijfeld het Koninklijk Paleis, de beroemde Reggia di Caserta, opgericht halverwege de 18e eeuw door Karel van Bourbon. Gedreven door rivaliteit met de Franse koningen en met het doel Napels te voorzien van een paleis passend bij een Europese hoofdstad, wilde hij een paleis bouwen dat met Versailles kon wedijveren qua pracht en macht. De reggia, beschouwd als de laatste grote barokke Italiaanse creatie, is een indrukwekkend complex met 1200 kamers. Het park strekt zich uit over 3 kilometer lengte en beslaat 120 hectare.
Minder bekend, maar een bezoek waard is het complex van San Leucio. De gelijknamige heuvel werd in 1750 gekocht door Karel III van Bourbon, aanvankelijk bestemd als jachtgebied en zomerresidentie voor de koninklijke familie. Later richtte Ferdinand IV er een zijdeweverij op en maakte het tot het toppunt van zijn industriële beleid: een productiecentrum voor de bevolking, dat later een kolonie werd met een eigen wetboek. De producten van San Leucio pronken nog steeds in het Vaticaan, Quirinaal, Witte Huis en Buckingham Palace.
De wijn van Sannio
Benevento is de wijnkelder van Campanië: het produceert meer dan de helft van de DOC- en IGT-wijnen van de regio. De bekendste wijn is waarschijnlijk de falanghina, een plaatselijke witte druif met een fruitige smaak. De eerste fles falanghina werd in 1979 geproduceerd door Cantina Mustilli uit Sant’Agata dei Goti, die durfde in te zetten op een druif die toen alleen voor distillatie werd gebruikt. De weddenschap werd ruimschoots gewonnen, zoals blijkt uit de vele prijzen van de Mustilli falanghina’s en het succes van de druif in Sant’Agata in de volgende decennia. De historische kelder van Mustilli, op 15 meter diepte onder het familiehuis, is open voor proeverijen en rondleidingen.
