Gregorio, afkomstig uit een vooraanstaande Romeinse familie waartoe ook paus Sint Felix III behoorde, had in 575, vóór zijn verkiezing, zijn huis omgevormd tot een klooster met een bijbehorende kerk, gewijd aan Sint Andreas de Apostel.
In de vroege middeleeuwen werd op die plek een kerk opgericht die gewijd was aan de heilige paus. Deze werd volledig vernieuwd aan de buitenzijde door Gian Battista Sorìa (trap, gevel en atrium) en aan de binnenzijde door Francesco Ferrari.
De gevel reikt tot aan de top van de trap en is krachtig gestructureerd in twee orden pijlers, die de gevel in drie delen verdelen, waarbij het middelste deel wordt bekroond door een fronton, een portiek en grote balkons met ramen. Het atrium is omgeven door portieken en bevat enkele interessante graven, zoals die van Sir Edward Carne, een hoge functionaris aan het hof van Hendrik VIII, die in 1561 gezonden werd in verband met de echtscheidingskwestie van de koning van zijn eerste vrouw Catharina van Aragon.
Het interieur toont zich in de barokke stijl die door Ferrari werd gegeven. Het is een driebeukige kerk verdeeld door zestien oude zuilen en is versierd met pilasters en stucwerk. Ook de mozaïeken zijn zeer interessant.
