Hoofdstad van het gelijknamige kanton, geniet van een ongeëvenaard uitzicht op de Alpen en de Jura; de ongeveer 35.000 inwoners spreken voornamelijk Frans en zien zichzelf als kinderen van een zonnige, anticonformistische en feestelijke streek.
Elke zomer biedt Neuchâtel ruimte aan talloze straatartiesten tijdens het kleurrijke Busker’s Festival, viert het zijn culturele wortels met het Festival van het Romand Volkstoneel en barst in september uit in de oogstfeesten. Het stadsbeeld is zeer aangenaam en rationeel ingedeeld, met woonwijken die liggen op de helling van de Chaumont en de monumentale zones geconcentreerd tussen het meer en de heuvel. Voor een bezoek is het aan te raden te beginnen bij de oever van het meer, waar ook de parkeergelegenheden zijn, en richting de oude stad te gaan via de rue de l’Hotel de Ville, die pronkt met prestigieuze panden zoals het 18e-eeuwse theater, het Hotel Communal, een voormalig weeshuis uit dezelfde eeuw, en op de hoek met de rue de l’Hopital het imposante stadhuis in neoclassicistische stijl. Langs deze straat, een van de hoofdaders van de oude stad, bevindt zich de prachtige Fontaine de la Justice uit 1547, met zijn doeltreffende allegorie van verschillende soorten macht (de paus, de sultan, de keizer en de burgemeester). Maar het hart van het oude Neuchâtel klopt op de Place des Halles, gedomineerd door het Maison des Halles, een prachtig gebouw uit de 16e eeuw met schattige uitkragende torentjes voorzien van pinakels: vroeger was de begane grond de locatie van de graanmarkt en de eerste verdieping de markt voor stoffen. Bij het bereiken van het karakteristieke kruispunt genaamd Croix-du-Marché, kun je het steegje nemen dat zachtjes de heuvel opgaat waar het kasteel en de kathedraal liggen. Het kasteel stamt uit de 11e eeuw en, hoewel het begin 20e eeuw sterk werd aangepast, toont het nog steeds prachtige hoektorens, kruisvensters en een suggestief uitkragend rondgang met bekkantelen. De kathedraal werd gebouwd tussen de 12e en 13e eeuw; oorspronkelijk katholiek, omarmde ze in 1530 de reformatie. De buitenkant is een aangename combinatie van romaanse, gotische en Bourgondisch-gotische lijnen en vormen, en één van de twee torens is zelfs 19e-eeuws. Het interieur is verdeeld in drie beuken en in het koor valt het prachtige beeldengroep van het graftombe-monument van de graven van Neuchâtel, de oude heersers, op.
