In via della Stazione di Ottavia nr. 73 in Rome, onder het Villino Cardani, bevindt zich het Ipogeo degli Ottavi, ontdekt rond 1920 tijdens de bouw van de buitenwijken rond km. 9 van de via Trionfale: de nieuwe wijk werd Ottavia genoemd ter herinnering aan de personen van wie de graven in het Ipogeum waren gevonden en wiens namen op de respectievelijke sarcofagen waren gegraveerd: Octavia Paolina, haar vader Octavius Felix, en nog twee verwanten.
Het ipogeum werd gebouwd rond het begin van de 3e eeuw na Christus, verbonden aan enkele landhuizen in de omgeving, gekenmerkt door een monumentaliteit die paste bij de sociale positie van de eigenaar. De grafkamer werd voorafgegaan door een vestibule met fresco’s met geometrische motieven, verbonden met een lange dromos (gang) uitgehouwen in tufsteen, waarvan nog steeds de vloer met matten in opus spicatum bewaard is.
Tegen de verwachtingen van Octavius in, die zeker dacht om de familieleden te begraven volgens leeftijd, ontving het ipogeum eerst zijn “liefste” en “duizend keer dierbaarste” dochtertje, zodat de interne decoratie van het graf een waar eerbetoon aan het kind was, dat op slechts zesjarige leeftijd stierf. Octavia Paolina werd neergelegd in de nis in lijn met de ingang, in een sarcofaag met een kist versierd met scènes van kinderlijke sportwedstrijden.
Het kinderwereldje inspireerde ook het fresco van de arcosolium, tegenwoordig bewaard in het Museo Nazionale Romano, waarop een uitzicht op de Elysese Velden te zien is, bevolkt door kinderen die spelen en enorme rozen plukken, in aanwezigheid van Hermes (god van de doden); het motief van de rozen komt ook terug aan de bovenkant van de muren, tegenover het geschilderde marmeren plint en de witte mozaïekvloer, begrensd door een dubbele zwarte band.
Twee andere vrouwelijke resten werden opgenomen in de zijnissen, in verfijnde sarcofagen versierd met maritieme taferelen: een verwijzing naar de reis naar het hiernamaals. Octavius Felix werd in het midden van de ipogeale kamer begraven in een eenvoudige gestripte sarcofaag met een plaatje met zijn naam en die van de vrijgelatene die zich barmhartig over de begrafenis ontfermde. Dit is de enige sarcofaag die nog in het ipogeum bewaard is; die van Paolina bevindt zich tegenwoordig in Milaan, in een privécollectie; een van de twee sarcofagen met maritieme scènes bevindt zich in het Museo Nazionale Romano in Palazzo Massimo, terwijl de andere te vinden is in een gang bij het Ministerie van Openbaar Onderwijs.
