Wie heeft niet minstens één keer een vlucht met turbulentie meegemaakt, waarbij er maar één gedachte was: zodra ik uit het vliegtuig stap, neem ik nooit meer een vlucht. Toch volgden daarna vele andere vluchten zonder schokken, waardoor de grote reislust weer terugkeerde.
De schrijver van Theluxurytravelexpert geeft enkele tips om vliegangst aan te pakken.
- Beperk je tot een paar luchtvaartmaatschappijen (bij mij zijn dat British Airways en KLM) voor het merendeel van mijn reizen, omdat dit de vliegervaring voorspelbaarder maakt en mijn zenuwen kalmeert. Wat echt helpt, is dat British Airways niet alleen een inflight-video biedt om angstige passagiers gerust te stellen, maar ook dat hun professionele en goed getrainde crew altijd dezelfde routine volgt in de communicatie met passagiers. Zo spreekt de cockpitcrew altijd via de intercom tot de passagiers voor het opstijgen en 40 minuten voor de landing (ongeacht de duur van de vlucht), en spreekt de cabinecrew altijd pas daarna. Deze voorspelbare routine (die bij andere maatschappijen vaak ontbreekt) geeft me veel meer comfort.
- Het klinkt wellicht controversieel, maar het kijken van alle afleveringen van de series Mayday of Aircrash Investigation heeft mij geholpen beter te begrijpen waarom vliegen tegenwoordig zo veilig is (alle zijn beschikbaar op YouTube). Hoewel deze programma’s de meest aangrijpende vliegtuigongelukken uit de geschiedenis tonen, doen ze dat zonder sensatiezucht en focussen op de gebeurtenissen die tot elk ongeluk leidden en de officiële onderzoeksuitkomsten. Zo heb ik geleerd dat één van mijn grootste angsten – midair collision – eigenlijk onredelijk is, omdat de meeste vliegtuigen tegenwoordig technologie hebben om dit soort ongelukken te voorkomen.
- Ik heb artikelen gelezen op Aviation Herald, dat dagelijkse incidenten en ongevallen in de civiele luchtvaart bijhoudt. Deze uitstekende site wordt beheerd door Simon Hradeck, een Oostenrijkse veiligheidsexpert. Door Aviation Herald en de reacties van professionals te lezen, realiseerde ik me dat de luchtvaartindustrie één van de veiligste ter wereld is, met meerdere beschermingslagen die crashes voorkomen als er iets misgaat. Ik leerde dat vliegtuigen urenlang op één motor kunnen vliegen, dat branden in de laadruimte kunnen worden geblust en dat rook in de cabine beangstigend maar meestal onschadelijk is.
- Business of First Class vliegen is meestal een groot genoegen en een privilege. Premium cabines bieden volledig vlakke bedden, heerlijk eten en uitstekende service. Daarnaast is ook de ervaring op de grond beter met priority check-in, snellere veiligheidscontroles en toegang tot lounges. Voor mij is het belangrijkste dat Business of First vliegen een minder benauwd milieu biedt, met afgesloten suites waar ik mijn stress rustig en onopgemerkt kan verwerken. Vanuit het oogpunt van een nerveuze reiziger is vliegen in Business of First veel beter dan Economy, waar het gedrag van sommige passagiers juist de stress en angst in de cabine kan verhogen.
- Vroeger dronk ik alcohol en/of nam slaappillen aan boord, met als doel zo snel mogelijk in slaap te vallen en het bewustzijn tijdens de vlucht te vermijden. Ik heb echter pijnlijk moeten leren dat dit niet helpt: de pillen en alcohol maakten me mentaal benauwd en uitgeput (en ik kon toch niet echt slapen). Bovendien kreeg ik hallucinaties omdat ik te veel slaappillen nam (ik zag talloze groene buitenaardse wezens over de vliegtuigstoelen kruipen). Sindsdien vermijd ik alcohol en medicatie tijdens het vliegen, wat vruchten afwerpt: ik beleef meer rust in de lucht en val vaak natuurlijk, zonder middelen, in slaap tijdens lange vluchten.
- Vliegen in het donker verergert mijn vliegangst waarschijnlijk omdat ik graag mijn omgeving via het vliegtuigraampje in de gaten houd, wat me kalmeert. Daarom probeer ik nachtvluchten zoveel mogelijk te vermijden, ook al is er vaak geen keus (zoals op routes van Europa naar de VS, waar de meeste vluchten ’s nachts zijn).
- Hoewel ik heel goed weet dat turbulentie een vliegtuig niet kan neerhalen (en dat het nooit gebeurd is), maakt het me toch doodsbang elke keer dat het voorkomt. Alleen al het kijken naar een clip als deze op YouTube bezorgt me koude rillingen. Ik weet dat ik zulke dingen beter niet kan kijken, maar het is sterker dan ik. Toch vind ik het troostend als de kapitein vooraf aankondigt dat we een turbulentiebui gaan doorkruisen. Die verwachting maakt het beter hanteerbaar. Daarnaast check ik voor de vlucht altijd de website Turbulence Forecast, die een schatting geeft van hoe turbulent een vlucht kan zijn. Gebruik het niet als excuus om een vlucht te annuleren of wijzigen, maar als hulpmiddel om turbulentie beter te voorspellen en daardoor minder eng te vinden.
- Als het kan zit ik het liefst direct boven de vleugels, omdat die plek meestal minder turbulentie voelt. De vleugels zorgen voor een stabielere vlucht, terwijl de meeste bewegingen zich juist achterin het vliegtuig, bij de staart, voordoen.
- Zoals ik al zei, over grote watermassa’s vliegen, honderden kilometers van uitwijkhavens verwijderd, maakt me gek, omdat ik denk aan catastrofale scenario’s (brand aan boord, uitval navigatiesystemen, storingen van weersradars in de intertropische convergentiezone, motorschade bij tweemotorige vliegtuigen). Toch heb ik veel geleerd over het vliegen boven water en heb ik daardoor een basiskennis over ETOPS-vluchten gekregen, die aan strikte eisen moeten voldoen (wat geruststellend is als ik een oceaan oversteek). ETOPS staat voor “Extended Twin Operations”, hoewel sommigen het lachend noemen “Motoren draaien of passagiers zwemmen”. Zoals op deze informatieve Wikipedia-pagina staat, is ETOPS-certificering een streng twee-fasenproces waarbij oneffenheden direct leiden tot verlaging of schorsing van de ETOPS-mogelijkheden van een luchtvaartmaatschappij:
- Ten eerste moet de combinatie van vliegtuig en motoren voldoen aan de basis ETOPS-vereisten tijdens typegoedkeuring. Dit kan onder meer tests inhouden waarbij een motor uitvalt en er urenlang op de overgebleven motor gevlogen wordt, vaak boven de oceaan. Er moet worden bewezen dat de cockpitbemanning niet teveel extra werk krijgt en dat de kans op falen van de overgebleven motor minimaal is.
- Ten tweede moet een maatschappij die ETOPS-vluchten uitvoert voldoen aan de eisen van de luchtvaartautoriteiten in het eigen land, wat vereist dat ze extra technische en operationele procedures hanteren naast de normale. Piloten en technisch personeel moeten gekwalificeerd en getraind zijn voor ETOPS.
- Het enige dat mij echt hielp mijn vliegangst te overwinnen, is iets hebben om me tijdens de vlucht op te concentreren. Daarom ben ik begonnen met het maken van foto’s en video’s tijdens de vluchten, die ik vervolgens op mijn blog en YouTube-kanaal deel. Omdat deze zo populair werden, voel ik me extra gemotiveerd om nog meer reisverhalen te publiceren en dus nog meer te vliegen.
- Tot slot stap ik niet in vliegtuigen van maatschappijen met een lage veiligheidsrating. Ik vermijd altijd luchtvaartmaatschappijen die op de zwarte lijst van de EU staan, omdat deze niet veilig zijn. Ook informeer ik me altijd over de veiligheidsreputatie van een maatschappij op Airline Ratings. Hoewel het classificeren van maatschappijen op veiligheid gevoelig ligt, stelt het me gerust als mijn maatschappij een uitstekende veiligheidsreputatie heeft.
