De resten van het monument bevinden zich in het archeologisch gebied van Metaponto, meer precies op de laatste glooiing van de Givoni, oude kustwallen, nabij de rechteroever van de Bradano-rivier, gebouwd op de resten van een oude neolithische nederzetting, langs de prehistorische weg van Siris-Heraclea, ongeveer 3 km van de oude stad Metaponto.
De tempel, gerestaureerd in 1961, werd aanvankelijk toegeschreven aan de cultus van de godin Athena, later werd op een scherf van een vaas, gevonden tijdens de archeologische opgravingen van 1926, een votief opdracht aan de godin Hera ontdekt.
Tot de 19e eeuw werden de Palatijnse Tafels lokaal ook wel “Mensole Palatine” of “Colonne Palatine” genoemd, waarschijnlijk ter herinnering aan de strijd tegen de Saracenen van de Paladijnen van Frankrijk. De tempel werd ook wel de “School van Pythagoras” genoemd, ter nagedachtenis aan de grote filosoof Pythagoras. In de middeleeuwen werd hij nog “Mensae Imperatoris” genoemd, waarschijnlijk ter herinnering aan keizer Otto II die, tijdens de expeditie tegen de Saracenen in 982, in Metaponto kampte.
De resten van de tempel bestaan uit 15 zuilen met 20 groeven en kapitelen van de dorische orde. Van de 15 zuilen bevinden zich 10 aan de noordzijde en 5 aan de zuidzijde. Oorspronkelijk waren er 32 zuilen, aangezien de tempel een peripteros vorm had met 12 zuilen aan de lange zijden en 6 aan de korte zijden. Het stylobaat was 34,29 meter lang en 13,66 meter breed, de cella was 17,79 x 8,68 meter. De tempel is zeer verweerd, omdat hij gebouwd is van plaatselijke kalksteen (de zogenaamde mazzarro).
In de buurt van de tempel zijn tijdens opgravingen in 1926 talrijke resten van oude terracotta versieringen, beeldjes, keramiek en andere zuilenfragmenten gevonden die tentoongesteld worden in het Nationaal Archeologisch Museum van Metaponto.
Informatie over Tempel van de Palatijnse Tafels
Bernalda (Matera)
0835745327
sba-bas.metapontomuseo@beniculturali.it
Bron: MIBACT
