Stanza della poesia, Modica

De lokalen gelegen aan de Via S. Domenico op het plein van het gemeentehuis in Modica, zijn overspoeld met grote pagina’s en dikke open boeken, rechtop geplaatst; de silhouetten van de boeken en individuele bladen, die hoger zijn dan een mens, verschijnen in schemering, slechts vaag zichtbaar met de witte, lege pagina’s.

De bezoeker die deze ruimtes doorloopt, wordt van kamer tot kamer, van boek tot boek, geleid door de stem van de dichter en het schrijven dat verschijnt en verdwijnt uit de witte van het papier; daadwerkelijk klinkt beurtelings uit elk afzonderlijk boek de stem van Quasimodo die de inhoud voorleest, terwijl de pagina’s, synchroon met de lezing, achterlicht krijgen en zo de gedrukte poëzie toegankelijk maken.

Door het oog te bewegen en zich fysiek te verplaatsen van het ene boek naar het andere, van de ene pagina naar de andere, van de ene ruimte naar de andere, leidt en omhult de poëzie ons.

Tussen de boeken verschijnt ook het gezicht van de dichter, bijna onmerkbaar, vaag, in een reeks fotoportretten die worden geanimeerd door zeer langzame bewegingen: de ogen van de dichter kijken ons aan, de verschillende expressies en houdingen nodigen uit om bekeken te worden, om een gezicht te geven aan de stem en het schrift.