Het Museum voor Oude Sculptuur Giovanni Barracco bestaat uit een prestigieuze collectie oude beeldhouwwerken – Assyrische, Egyptische, Cypriotische, Fenicische, Etruskische, Grieks-Romeinse kunst – die Giovanni Barracco, een rijke Calabrese edelman, in 1904 aan de Gemeente Rome schonk.
Baron Barracco wijdde zijn leven aan het verzamelen van artefacten, zowel door ze op de antiekmarkt te kopen als door ze terug te vinden bij opgravingen die aan het eind van de negentiende eeuw de stedelijke veranderingen van Rome als hoofdstad markeerden. Om de collectie onder te brengen werd een speciale neoklassieke villa gebouwd die helaas werd verwoest door de werkzaamheden voor de verbreding van de Corso Vittorio. Pas vanaf 1948 kon de collectie opnieuw worden gerangschikt in de “Farnesina ai Baullari”, een gebouw dat in 1516 werd opgericht naar ontwerp van Antonio da Sangallo de Jonge.
De Egyptische kunst wordt vertegenwoordigd vanaf de oudste dynastieën (3000 v.Chr.) tot de Romeinse tijd.
De kostbare Assyrische platen stammen uit Mesopotamië en dienden als wanddecoratie in de paleizen van Assurbanipal in Nineveh en Senacherib in Nirmud, uit de 7e en 6e eeuw v.Chr.
Een zeldzaamheid voor Italiaanse musea is de sectie gewijd aan de Cypriotische kunst, met enkele zeldzaam gemaakte voorwerpen, zoals het polychrome votiefrijtuig en het hoofd van Heracles uit de 7e-6e eeuw v.Chr.
De Griekse kunst telt talrijke originele werken, waaronder stukken die een compleet beeld geven van de grote kunstenaar Polykleitos (5e eeuw v.Chr.) en zijn school.
Voor de Romeinse kunst valt het hoofd van een jongen uit de Juliaanse familie op, een verfijnd voorbeeld van privéportretten uit de vroege keizertijd (1e eeuw n.Chr.).
Ten slotte is de provinciale kunst vertegenwoordigd met drie platen afkomstig uit Palmyra, een karavaanstad die haar grootste bloei kende in de 2e eeuw n.Chr. De route wordt afgesloten met het polychrome mozaïek afkomstig uit de eerste basiliek van Sint-Pieter in Rome, daterend uit de 12e eeuw n.Chr..
