Het museum werd in december 2003 opengesteld voor het publiek dankzij een project gefinancierd door particuliere bedrijven, Europese fondsen en lokale instellingen, onder het hoog beschermheerschap van de president van de republiek en op voorstel van de Deputatie van de Koninklijke Kapel van de Schat, een van de oudste instellingen in Italië (opgericht in 1601).
De curator van het project is de huidige directeur Paolo Jorio. Oude documenten, kostbare voorwerpen, zilverwerk, sieraden, schilderijen van onschatbare waarde, die deel uitmaken van de Schat van San Gennaro en die door de eeuwen heen door vorsten, pausen, beroemde mannen en gewone mensen uit devotie aan de Heilige zijn geschonken, hebben in deze locatie hun plaats gevonden en zullen die ook blijven behouden. Bovendien maken zij het mogelijk om in verschillende fasen thematische tentoonstellingen te organiseren, volgens een zeldzaam en buitengewoon logisch parcours.
De huidige tentoonstelling gaat over het Zilverwerk, een unieke collectie ter wereld die loopt van 1305 tot vandaag en dankzij het werk van de Deputatie van de Koninklijke Kapel van de Schat van San Gennaro intact aan ons is doorgegeven zonder enige roof (om oorlogen te financieren) of diefstal. Een collectie die, op één meesterwerk na van de Provençaalse school, volledig gemaakt is door de grote Napolitaanse ambachtslieden en hun vaardigheid, meesterlijkheid en buitengewone doorgegeven bekwaamheid door de eeuwen heen getuigt.
De museumroute wordt begeleid door een geluidsparcours dat in de eerste sectie start met de stemmen uit de steegjes van Napels, om de sterke verbondenheid en hechting met de wortels van de stad te benadrukken, en zich vervolgens ontwikkelt in een gebed tot San Gennaro in de sectie waar de zilveren buste van de medebeschermheiligen die de processie van de Heilige begeleidden, worden tentoongesteld. In de derde sectie, waar het reliekbewaardoos van het bloed te zien is, dat in 1305 werd geschonken door Karel van Anjou en dat vandaag de dag nog steeds de bloedflesjes tijdens de processie vervoert, vertelt het evocatieve gezang van de familieleden van San Gennaro ons het mirakel van de vloeibaarwording.
Op de tweede verdieping zijn de sacristieën te bezichtigen, die vier eeuwen lang nooit voor het publiek geopend waren en die nu, dankzij het museum, bewonderd kunnen worden in hun buitengewone schoonheid.
