Het oude gebouw in Largo Arrigo VII in Rome, bekend als Casa Bellezza – maar de naam behoort eigenlijk toe aan het bovenliggende moderne pand uit de jaren ’30 van de twintigste eeuw, eigendom van meester Vincenzo Bellezza – werd aan het licht gebracht en gedeeltelijk opgegraven tijdens een restauratie in de jaren ’50; latere interventies door de Soprintendenza hebben gezorgd voor structurele versterkingen en het herstel van de schilderingen.
Recent werk van F. Boldrighini maakte het mogelijk om de gegevens met betrekking tot de plattegrond en architectonische ontwikkeling van het gebouw tussen de republikeinse en keizerlijke tijd grondig te herzien.
Van de rijke Romeinse domus, deels gelegen onder het moderne gebouw, deels onder de bijbehorende tuin en voor een klein deel onder de straat (op ongeveer 10 meter diepte), zijn een deel van de kelderverdieping en de sporen van enkele kamers op de bovenverdieping bewaard gebleven. De overblijfselen bestaan momenteel uit twee beschilderde kamers die uitkomen op een crypteportiek; een derde ruimte, ook zeker beschilderd, is nog steeds ondergronds en is om structurele redenen van het moderne gebouw erboven nog niet opgegraven.
