Het Mariale kloostercomplex op de toppen van de Monte Partenio, uitgeroepen tot nationaal monument, is een van de zes territoriale abdijen in Italië. De bouw wordt teruggevoerd op de consecratie van de eerste kerk in 1126, hoewel de beklimming van de berg door Guglielmo da Vercelli al in 1118 gedocumenteerd is. De toekomstige heilige had die eenzame plek gekozen voor zijn ascese, maar de faam van zijn deugden trok uiteindelijk vele volgelingen aan en leidde tot de oprichting van een monastieke gemeenschap. In korte tijd leidde intensieve bouwactiviteit tot de aanleg van de eerste cellen voor de religieuzen en een eerste kapel, die dankzij Guglielmo’s diepe mariale devotie – en niet een verschijning, zoals de volkslegende wil – aan de Maagd werd toegewijd. Georganiseerd in de congregatie van de Virginiani verspreidden de monniken van Montevergine de mariale devotie over Zuid-Italië, met het organiseren van pelgrimstochten, waardoor Montevergine het beroemdste mariale heiligdom van Zuid-Italië werd.
De oorspronkelijke kerk onderging door de eeuwen heen aanzienlijke veranderingen totdat zij haar huidige vorm kreeg, met daarin twee kerken: de nieuwe Basiliek en de oude Basiliek, het klooster, het gastenverblijf, de klokkentoren, de crypte en bijbehorende ruimten. Al in 1180 werd de kerk van Sint Guglielmo herbouwd en vergroot in Romaanse stijl. In de 13e eeuw liet Karel II van Anjou een votiefkapel in het rechter schip bouwen en riep de schilder Montano d’Arezzo op om deze te decoreren; tussen 1296 en 1297 schilderde hij het nieuwe icoon van de Maestà van Montevergine, bekend als Mamma Schiavona. Tussen 1625 en 1631 werd het nieuwe altaar en het marmeren complex gebouwd dat de Maagd tot 1960 herbergde. In 1629 stortte een groot deel van de kerk in; de nieuwe barokke structuur werd in 1645 voltooid naar ontwerp van de Napolitaanse architect Gian Giacomo Conforti. In de jaren vijftig van de twintigste eeuw, toen het heiligdom, dat pelgrims uit de hele regio aantrok, niet langer in staat was de pelgrims te ontvangen, werd het aangepast aan de nieuwe devotionele behoeften. Het project, toevertrouwd aan architect Florestano di Fausto, voorzag in de toevoeging van het nieuwe gebouw op de dwarse as van de bestaande 17e-eeuwse kerk, waardoor een samenhangend complex ontstond, waarin de oude kerk “de kortere arm en de nieuwe kerk de langere arm van een groot Latijns kruis zou vormen.” Het nieuwe gebedshuis werd gebouwd, zij het niet voltooid, in 1963, en de Madonna van Montevergine van Montano d’Arezzo werd al overgebracht naar het monumentale altaar van de nieuwe basiliek.
Het bezoek begint bij de Nieuwe Basiliek, in een gemoderniseerde Romaanse stijl, met drie beuken en een kassettengedecoreerd plafond; een grote triomfboog gaat vooraf aan het koor en het imposante hoofdaltaar waar tot 2010 het majestueuze houtsnijwerk van de Madonna stond dat aan Montano d’Arezzo werd toegeschreven. De troon is gemaakt van kostbare marmer en versierd met standbeelden en bronzen beelden. De zijbeuken op koorhoogte verbinden met de oude Basiliek.
Bij binnenkomst in de Oude Basiliek, driebeukig met barokke stucwerkdecoraties van cherubijnen en voluten, leidt het middenschip naar de oude Mariakapel, nu Kruisigingskapel, waar de Maestà van Montano d’Arezzo herplaatst zal worden. De gehele kapel is opgebouwd uit smaragdmarmer; het plafond toont schilderingen van de Tenhemelopneming, de Onbevlekte Ontvangenis en Maria als kind, terwijl de muren zijn versierd met andere schilderingen en het grafmonument van de Anjou’s. Achteraan in het rechterschip bevindt zich de Kapel van het Allerheiligste, met een Romaanse Byzantijnse baldakijn uit de 12e eeuw. Buiten deze kapel staat het 15e-eeuwse monument voor Caterina Filangieri.
Het hoofdaltaar van de basiliek, gebouwd in de 17e eeuw, heeft een rijke decoratie van mozaïeken in edelsteen; hierbij is een borstbeeld van Sint Januarius geplaatst, ter herinnering aan de aanwezigheid van het lichaam van de heilige in de basiliek tot de overdracht naar Napels in 1497. Het altaar van Sint-Michaël toont een standbeeld van de aartsengel, wit marmer uit de 17e eeuw, en een mozaïek vervaardigd door de familie Brancia uit Sorrento. De kapel van de Schiodatie herbergt naast het altaar uit 1652 een sarcofaag bekroond met het standbeeld van Fabio de Lagonissa, overleden in 1659. In de Sala San Guglielmo worden rapporten bewaard van gunsten ontvangen door gelovigen en schilderingen van ex-voto’s.
Informatie over Abdij van Montevergine
Via Montevergine
83013 Mercogliano (Avellino)
0825787191-789933
sacrestia@montevergine.org
Bron: MIBACT
