Ook bekend als de Vallei van Verdriet, zoals deze in 1538 door de veroveraar Jimenez De Quesada werd genoemd, vertoont de Tatacoa-woestijn (de Tatacoa is een ongevaarlijke slang uit de regio) niet de typische natuurlijke kenmerken van een woestijn. In plaats van de klassieke zandduinen zijn er eigenaardige sculpturen in rood aarde te bewonderen die zich op sommige plekken samenvoegen en kruisen, waardoor natuurlijke labyrinten van majestueuze schoonheid ontstaan, het resultaat van eeuwenlange erosie. De lucht boven deze uitgestrekte, stille vlakte is bijna altijd helder, ideaal voor liefhebbers en onderzoekers van astronomie die ’s nachts met een goede telescoop de heldere sterrenhemel kunnen bestuderen en analyseren. De schijnbare zeldzaamheid van leven, typisch voor een woestijn, is des te opmerkelijker als men bedenkt dat in het Tertiair, miljoenen jaren geleden, dat gebied een enorm tuin was vol bomen, bloemen en vele andere plantensoorten, bewoond door apen, schildpadden, krokodillen en reuzenluiaards. De fossiele resten van de weelderige flora en rijke fauna uit die verre en onbekende tijd maken de Tatacoa-woestijn tot een waar paradijs voor geologen en paleontologen. Het klimaat is warm en droog en de temperatuur schommelt overdag rond de 27 graden. Het ideale moment voor een paar uur durende tocht door de rotsen, struiken en cactussen van de Tatacoa-woestijn is de late namiddag, wanneer de zon zakt en de temperatuur afkoelt. Het oriëntatiepunt om de Tatacoa-woestijn te bereiken is het kleine koloniale dorp Villavieja, ongeveer vijftig kilometer van Neiva en zo’n tien kilometer van de eerste woestijnachtige landschapskenmerken. In Villavieja is er het paleontologisch museum – zeker de moeite waard om te bezoeken voordat je de woestijn intrekt – waar de fossiele resten van dieren die miljoenen jaren geleden uitstierven worden bewaard en waar de natuurlijke historische evolutiefasen van dat gebied worden gereconstrueerd, van het ontstaan van het universum tot de verschijning van de mens op aarde.
De Tatacoa-woestijn
De vruchtbare vallei van de Magdalena-rivier, zestig kilometer ten noorden van de stad Neiva, verandert in een halfdroog en onbewoond gebied, een droge tropische bos dat een oppervlakte van 330 vierkante kilometer beslaat: de Tatacoa-woestijn.

