Het Stedelijk Museum van Montagnana (opgericht in 1980) is gehuisvest in het Kasteel van S. Zeno, de oudste kern van de verdedigingswerken van de stad (1242, bouw van de grote donjon door Ezzelino da Romano; in de volgende eeuw breidden de Carraresi het kasteel uit en lieten de beroemde stadsomwalling voltooien). De eerste zaal bevat materialen uit het prehistorische en protostorische tijdperk. De oudste getuigenissen dateren uit het laat-neolithicum en het eneolithicum (eind 4e – 3e millennium v.Chr.). De meest substantiële en belangrijke archeologische vondsten van het oude Montagnana komen uit de locatie Borgo S. Zeno, een protostorische nederzetting die kan worden gedateerd tussen het einde van de bronstijd en het begin van de ijzertijd (12e-8e eeuw v.Chr.). De laatste fase van de ijzertijd wordt gedocumenteerd door de uitrusting van een rijke mannengraf. Hier wordt de Keltische gewoonte aangetoond om de overledene te begraven met zijn wapens en werktuigen: een zwaard met schede, een lanspunt, een groot mes en een snoeischaar.
De Romeinse tijd – in de tweede zaal – wordt gedocumenteerd door talrijke archeologische resten, van het Augusteïsche tot het laat-imperiale tijdperk, behorende tot landgoederen en grafvelden, die een verspreide bevolkingssituatie in het gebied aantonen, vaak gelegen op rivierduinen met Atesische oorsprong. Meer opmerkelijk en van grote waarde zijn de grafmonumenten en de grafvondsten; vooral rijk zijn de uitrustingen die toebehoren aan een familiegrafveld van leden van de gens Vassidia, waarschijnlijk landeigenaren in het gebied. Van de stenen monumenten is de grote stele van wit marmer opmerkelijk, versierd met een laagreliëf en met een lange inscriptie op de zichtbare zijde.
De Middeleeuwse en Moderne Sectie bestaat uit drie verschillende verzamelingen van materialen, allemaal gerelateerd aan de geschiedenis en gebouwen van de ommuurde stad. Onder de schilderijen uit de 14e eeuw (vierde zaal) is een “Maria op de troon met de heiligen Prosdocimus en Justina”, die een meesterlijke uitvoering laat zien, geïnspireerd door de stijl van Altichiero da Zevio; daarnaast een Caritas van Alessandro Varotari, beter bekend als Il Padovanino, en een laat doek van de Atestijn Antonio Zanchi (17e en 18e eeuw).
De ceramiekcollectie is aanzienlijk (derde en vierde zaal) en biedt fragmentarisch een overzicht van de productie uit Montagnana en de banden met naburige kunstcentra zoals Legnago, Este en Padua, producten uit de late Carrarese periode (14e eeuw) en later (renaissance geschraapt keramiek).
De Muzieksectie omvat materialen die aan het geboortestadje Montagnana zijn geschonken, voornamelijk door de erfgenamen van de tenor Giovanni Martinelli (1885-1969) en Aureliano Pertile (1885-1952), beroemde protagonisten van het operatheater in de eerste helft van de 20e eeuw. Aureliano Pertile werd in 1922 door Arturo Toscanini teruggehaald naar La Scala, zijn favoriete vertolker in opera’s van Donizetti, Bellini, Verdi, Auber, Massenet, Puccini, Mascagni, Respighi, Wolf-Ferrari, en zelfs Wagner en Mussorgski, en toonde een zeldzaam eclectisme. Giovanni Martinelli werd door Puccini zelf uitgenodigd om zijn “Fanciulla del West” te vertolken in het Teatro S. Carlo van Napels in 1911; het volgende jaar debuteerde hij in het Londense Covent Garden met Tosca en werd hij begroet als “een nieuwe Caruso”. Hij werd daarna onafgebroken van 1913 tot 1945 gecontracteerd bij het Metropolitan Opera House in New York. De documenten die in het Stedelijk Museum van Montagnana worden bewaard bestaan uit originele foto’s, posters en andere getuigenissen van de activiteiten van deze twee grote zangers. Van bijzonder belang is een verzameling van podiumkostuums gedragen door Martinelli.
Informatie over het Stedelijk Museum van Montagnana
Piazza Trieste, 15
35044 Montagnana (Padua)
0429804128
protocollo@comune.montagnana.pd.it
https://www.comune.montagnana.pd.it
Bron: MIBACT
