Nationaal Museum en Archeologisch Park van Egnazia “Giuseppe Andreassi”, Fasano

Toegewijd aan Giuseppe Andreassi, directeur van het museum en het archeologisch gebied van 1976 tot 1985 en Archeologisch Superintendent van Puglia van 1990 tot 2009, bevindt het museum zich buiten de stadswallen van het oude Gnathia, in het gebied van de Messapische necropolis. 

De onlangs vernieuwde inrichting belicht de dertig eeuwen geschiedenis van deze belangrijke nederzetting uit de bronstijd, van de Messapische en Romeinse stad, zetel van een bisschop in de late oudheid, via de uitzonderlijke rijkdom aan tentoongestelde voorwerpen en de bijzonder sfeervolle illustraties.

Het Archeologisch Park van Egnazia, gelegen in een aangename natuurlijke omgeving, is een van de meest interessante van Puglia. 

De stad, bekend in de Oudheid en genoemd door Griekse en Latijnse auteurs, was door haar gunstige geografische ligging een strategische handelsplaats die het westen met het oosten verbond.

De eerste nederzetting, bestaande uit een huttendorp, ontstond in de 16e eeuw v.Chr. en bleef bestaan tot de IJzertijd, toen het gehele gebied van Puglia werd bewoond door de Japigi. Rond het einde van de 6e eeuw v.Chr. ontwikkelde Egnazia zich tot een Messapische nederzetting, gelegen in het huidige gebied van de provincies Brindisi en Lecce. Vanaf de 3e eeuw v.Chr., met de komst van de Romeinen, veranderde de stad en werd in de 1e eeuw v.Chr. een municipium. Ze kreeg groot belang dankzij de haven en de Via Traiana, een handige variant van de Via Appia op de route van Rome naar Brindisi. Vanaf de 6e eeuw n.Chr. werd het lagere deel van de nederzetting geleidelijk verlaten en bleef men op de Acropolis wonen tot de 13e eeuw binnen een uitgebreid versterkt gebied.

Van de Messapische fase van Egnazia zijn de sterke verdedigingsmuren en de necropolis overgebleven, met kuilgraven, halfkamergraven en monumentale grafkamers. 

Van de Romeinse stad zijn de resten van de Via Traiana, de Civiele Basiliek met de zaal van de Drie Gratiën, het heiligdom van oosterse godheden, het ommuurde plein, het cryptopporticum en de thermen te bewonderen. Onder de christelijke gebouwen uit de 4e tot 6e eeuw n.Chr. zijn de Bisschoppelijke Basiliek met doopkapel en de Zuidelijke Basiliek opvallend, oorspronkelijk met mozaïeken bekleed.