Museum van de Kathedraal van Ragusa

Het kathedraalmuseum is een feit, een instelling die al lange tijd gemist werd: de locatie is uiterst gunstig in het historische centrum (aan de Corso Italia, op enkele stappen van de eerste kerk van het Bisdom, binnen een van de meest elegante en weelderige paleizen van de stad, gebouwd in 1923 in een achttiende-eeuwse architectuurstijl). Opgericht bij bisschoppelijk decreet van monseigneur Angelo Rizzo op 7 november 1998, bewaart en toont het museum kostbare liturgische voorwerpen en devotie-objecten: er zijn zeven tentoonstellingszalen met reliekschrijnen van heiligen uit de Ragusa-regio, een groot aantal goudsmedenwerken, bisschoppelijke juwelen, liturgische gewaden en teksten, en houtsnijwerk beelden voortkomend uit volksdevotie. De zalen zijn chronologisch ingedeeld: de eerste is gewijd aan de periode voor de aardbeving van 11 januari 1693 en toont onder andere de reliekschrijn van Sint Joris in ivoor en ingelegd hout, een Venetiaanse vervaardiging uit de 14e eeuw, een Heilige Schrift van St. Augustinus gedateerd Lyon 1493, en een prachtige ochtendtas uit 1500. In de tweede zaal wordt men bewonderend geconfronteerd met de vereringsvoorwerpen van Sint Johannes de Doper, waaronder de heilige ark uit 1731. De derde en vierde zaal zijn gewijd aan de bewaring van altaarvoorwerpen, met als hoogtepunt de 14 doeken van de Kruisweg uit 1775, een werk van Stefano Ragazzi dat recent gerestaureerd is en het aangrijpende Paasverhaal van Christus illustreert. In de vijfde zaal komt men in de neoklassieke periode met kostbare gewaden van geborduurde zijde in goud en zilver uit de 18e en 19e eeuw. De zesde zaal is volledig gewijd aan de verering van de Madonna: men bewondert kroonstukken voor beelden, schilderijen en een kostbaar processievlag uit het einde van de 19e eeuw, behorend tot het Broederschap van het Allerheiligste Hart van de Madonna van de Medaille. In de laatste, zevende zaal bevinden zich de heilige objecten uit de jaren vijftig, vervaardigd na de oprichting van het Bisdom Ragusa op 6 mei 1950, waaronder ringen, bisschoppelijke kruisen en de waardevolle mitra van zijde geborduurd met goud uit de 19e eeuw. Een instelling die het dus zeker verdient door het publiek te worden bezocht, door de Ragusanen en de bezoekers van onze stad, en die een trots vormt voor de lokale gemeenschap en speciaal voor de kathedraal van Sint Johannes de Doper die in 2002 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO is geplaatst, waardoor ze deel uitmaakt van het werelderfgoed. Het museum werd bezocht door bisschop monseigneur Paolo Urso, vergezeld door de pastoor van de kathedraal, pater Carmelo Tidona, die zeer onder de indruk was van de nieuwe structuur: «Het zou nu mooi zijn om op de bovenverdieping van het paleis een restauratieschool te kunnen huisvesten,» hoopte de herder van het bisdom.