Het Mitreo Barberini is een klein gebouw dat, door het hergebruiken van eerdere structuren uit de 2e eeuw na Christus, gewijd was aan de cultus van Mithras, een zonnegod Iraanse oorsprong die reeds de beschermer was van verdragen en overeenkomsten, later met een duidelijker militair profiel en daardoor bijzonder verspreid onder de Romeinse legioenen, vooral in het midden en late keizerrijk.
De ruimte, ontdekt in 1936 en bestaande uit een zaal van 11,85 x 6,25 m met tongewelf en zijbanken, de zogenaamde praesepia, heeft een complexe en interessante fresco-versiering, met weinig vergelijkingen (bijv. Marino en Capua; in Rome het Mitreo van S. Prisca): bovenaan het hemelgewelf met de dierenriemtekens, rondom tien schilderijtjes (pinakes) die het verhaal en de heilige daden van Mithras vertellen; de personificaties van Zon en Maan.
De aandacht is vooral gericht op de centrale scène van de taurobolium, waar Mithras, zoals gewoonlijk vergezeld door Cautes en Cautopates, ritueel de stier doodt.
