Samen met de Basiliek van Sint Pieter is de kerk van Santa Maria Maggiore een schitterend voorbeeld van de romaanse architectuur in Italië. Het was ook de eerste kathedraal van Tuscania en de enige die, vanwege een oud privilege, een onderdompelingsdoopvont met bassin heeft die nog steeds goed bewaard is gebleven.
De oorsprong van het gebouw gaat terug tot de 8e eeuw, maar de kerk werd bijna volledig herbouwd tussen het einde van de 11e en het begin van de 12e eeuw en werd later opnieuw volledig gerestaureerd en kreeg haar huidige vorm met drie schepen.
Het gebouw wordt geflankeerd door een massieve klokkentoren die een dubbele functie vervulde als oproep voor de gelovigen en voor uitzicht en verdediging, gezien de strategische ligging bij de samenvloeiing van vele drukke wegen naar Tarquinia, Viterbo, richting Rome via Vetralla en het vulkaangebied via de via Clodia.
De voorgevel van de kerk doet denken aan die van Sint Pieter met een prachtige roosvenster en een loggia eronder, maar zonder het tympaan boven het centrale gedeelte.
De drie portalen met bijbehorende lunetten zijn veel verfijnder afgewerkt dan bij de grotere zustergemeente. Tufsteen, een lokale vulkanische steen, is het overheersende bouwmateriaal.
Het hoofdingang, het centrale portaal, is van wit marmer. Het heeft vier kleine zuilen aan elke kant met korinthische kapitelen waarop boogjes rusten die de lunet bekronen met een reliëf van de Madonna met Kind op de troon, het Lam Gods, het offer van Isaak en de vlucht naar Egypte. Naast de ingangspoort zijn ook afbeeldingen van Sint Petrus en Sint Paulus gebeeldhouwd.
De rechter- en linkerportalen zijn ook fijn bewerkt met plantaardige motieven, symbolische figuren, zuilen en korinthische kapitelen.
Het interieur met drie schepen wordt gekenmerkt door zuilen en pijlers die nog steeds delen van fresco’s en romaanse kapitelen met uitgehouwen en gedecoreerde monstruze motieven bevatten. Aan elk schip correspondeert achterin een apsis, met de centrale apsis groter en afgesloten met een prachtig triomfboog. Boven de boog is nog steeds zichtbaar, ondanks vele restauraties, een 14e-eeuwse fresco van Gregorio en Donato uit Arezzo die het Laatste Oordeel voorstelt.
Opvallend, in het rechter schip, is het onderdompelingsdoopvont in achthoekige vorm uit de 13e eeuw.
Voor meer informatie over het gebruik van ruimtes van staatsbezittingen onder beheer van de Superintentie (zie Gebruikstoestemming van ruimtes)
Informatie over Kerk van Santa Maria Maggiore in Tuscania
01017 Tuscania (Viterbo)
0761436486
pm-laz@beniculturali.it
https://www.polomusealelazio.beniculturali.it/index.php?it/260/chiesa-di-santa-maria-maggiore
Bron: MIBACT
