Kasteel Eurialo, Syracuse

De bouw van kasteel Eurialo (van het Grieks euryelos: brede nagel) is te danken aan het militaire genie van Dionysius. Na de oorlogshandelingen waarbij Syracuse belegerd werd door de Atheners (415 – 413 v.Chr.) en die de zwakte van dat verdedigingsgebied toonden, sloot de tiran tussen 402 en 397 de stad binnen een muur van 27 kilometer lang, met het kasteel als voorste punt in het binnenland. Het was een onderneming die door de oude historici met bewondering werd overgeleverd; in elk geval hebben we hier te maken met een werkelijk reusachtig bouwwerk (15.000 m²) voor die tijd.

Na de Romeinse verovering van de stad (212 v.Chr.) werd het grote militaire complex van Eurialo meerdere keren aangepast, tot in de Byzantijnse tijd toen een deel werd herbouwd met afbraakmateriaal uit andere vervallen delen.

Het donjon werd voorafgegaan door drie brede grachten: de tweede en derde zijn zichtbaar; de eerste is overdekt en lag ter hoogte van de huidige entree van het kaartjesloket.

De goed gehakte blokken die binnen de tweede gracht te zien zijn, behoren tot de omliggende structuren.

Vanaf de derde gracht, die aan de voet van het donjon lag, vertrok een netwerk van gangen en tunnels. Ook in deze derde gracht was een voorwerk verbonden met het kasteel via een ophaalbrug.

In de Griekse tijd werd het donjon beschermd door een driehoekige uitloper (waarvan nu de ingestorte resten overblijven), later vervangen door vijf torens die een hoogte van 15 meter bereikten; waarschijnlijk waren op hun toppen katapulten geplaatst.

Vanaf het plateau is nog steeds het noordelijke deel van de muren te zien waar een poort opening was (een knijperwerk).