Regionaal Museum Palazzo Mirto, Palermo

Palazzo Mirto was gedurende vier eeuwen de Palermitaanse residentie van de oude en adellijke familie Filangeri, waarvan de komst naar Sicilië wordt teruggevoerd op de Normandische periode. De titel Mirto kwam aan het geslacht door Giuseppe Filangeri e Spuches, benoemd in 1643 tot “eerste prins van Mirto”, naar de naam van een heerlijkheid in het gebied van Messina. 

Het gebouw is het resultaat van talrijke transformaties die door de eeuwen heen hebben plaatsgevonden.

In 1982 schonk de laatste erfgename van de familie, de adellijke dame Maria Concetta Lanza Filangeri, in navolging van de wensen van haar broer Stefano, het paleis aan de regio Sicilië zodat het in zijn integriteit behouden zou blijven en opengesteld werd voor het publiek. Het paleis is als volgt gestructureerd: Op de begane grond de voormalige gevangenissen, de grote en kleine keuken, de stallen waar koetsen, cabriolets en tuig uit de 19e eeuw worden bewaard als onderdeel van de Martorana Genuardi collectie van de Baronnen van Molinazzo, die nu eigendom zijn van het Regionale Agentschap voor Cultureel en Milieubeheer, de magazijnen, de verblijven bestemd voor het bedieningspersoneel, die samen met de derde verdieping, het administratiekantoor van het huis, de structuur van het paleis completeren.

De eerste verdieping, of hoofdverdieping, toont een reeks weelderig ingerichte kamers die elkaar opvolgen rondom een hangende binnenplaats met een prachtige barokke fontein, culminerend in de Baldakijnzaal en de Tapijtzalen.

De tweede verdieping, hoewel bestemd voor sociale functies maar voor een kleinere kring vrienden, was gereserveerd voor het privéleven van de familie.