De Necropolis, al in de 19e eeuw bekend, werd opgegraven door Guido Calza in de eerste dertig jaar van de vorige eeuw. De kern van het opgegraven complex ligt op de kruising van de Via Laurentina en een oost-west lopende weg. De eerste fase dateert uit de republikeinse tijd; de necropolis werd gebruikt tot in de derde eeuw n.Chr.. Voortdurende waterinfiltraties vanuit de ondergrond maakten een verhoging van het niveau van het grafveld noodzakelijk, waardoor de recentere graven deels boven de oudere werden geplaatst en vaak gebruik maakten van de fundamenten daarvan.
De bouwtypen passen zich aan de behoeften van de cultus aan en weerspiegelen de veranderingen in rituelen en begrafenisgebruiken. De crematie, dominant tussen het einde van de Republiek en de Claudische periode, werd geleidelijk verdrongen door inhumatie, met opvallende veranderingen in de indeling van de binnenruimtes van de cellen. Heel divers zijn de getuigenissen van crematiebegrafenissen met monumenten in blokvorm, openluchtomheiningen, grafkamers met nissen voor het plaatsen van urnen van terracotta waarin de as van de overledene werd bewaard; de overledene kon ter plaatse verbrand worden in speciale, afgeronde omheiningen (ustrina). De binnenplaatsen bevatten vaak waterputten, kookplaatsen en banken voor ceremoniële en rituele banketten. Zoals ook in andere necropolissen leidde de geleidelijke overheersing van de inhumatie boven de crematie tot een minder speelse en strengere architectuur; de latere graven, meestal op hogere niveaus gelegen, bevatten vaak arcosolen om de overledene te huisvesten, soms in sarcofagen van marmer of minder waardevolle materialen zoals terracotta.
De necropolis bevat vele inscripties van voornamelijk rijke vrijgelatenen, een klasse die vanaf de vroegste keizertijd steeds meer economische macht vergaarde, wat hier blijkt uit de verfijning van sommige graven. Veel fresco’s sierden de tomben, waarvan sommige zijn overgebracht naar de Vaticaanse verzamelingen en het Archeologisch Museum van Ostia. Op de plaats zelf zijn slechts enkele overgebleven, getuigend van de verbinding tussen architectuur en decoratie die de eenheid van het door opdrachtgevers beoogde ontwerp laat zien en inzicht geeft in gebruiken en overtuigingen.
Informatie over Necropolis van de Via Laurentina
Viale Dei Romagnoli, 717,
00124 Rome (Rome)
0656358099
ssba-rm@beniculturali.it
https://archeoroma.beniculturali.it/siti-archeologici/ostia/necropoli-via-laurentina
Bron: MIBACT
