MUNDA – Nationaal Museum van Abruzzen, L’Aquila

In het Nationaal Museum van Abruzzen, opgericht begin jaren ’50, werden de aquilaanse collecties van het Stedelijk Museum en het Diocesaan Museum samengevoegd om, door wederzijdse integratie, een enkele collectie te vormen die een hoogstaande vertegenwoordiging is van de Abruzzese kunst, met name gewaardeerd door het monumentale prestige en de aanzienlijke mogelijkheden die het nieuwe museumhuis biedt. De werken, waaronder vele van de belangrijkste documenten van de regionale kunst, variërend van sfeervolle middeleeuwse iconen en houtsnijwerk tot meesterwerken uit de Renaissance zoals het processiekruis van de kathedraal van L’Aquila, van Nicola da Guardiagrele, en de vrijstaande sculptuur van de Heilige Sebastiaan, van Silvestro dell’Aquila, werden tentoongesteld in de ruime zalen op de eerste verdieping van het oostelijke gebouwlichaam, dat overeenkomt met de gevel. Later werd op de tweede verdieping een geselecteerde reeks werken uit de 16e tot en met de 18e eeuw ingericht. In 1975 ontving het museum als langdurige bruikleen de aanzienlijke nalatenschap van markies Francesco Cappelli, gekenmerkt door een opvallende verzameling schilderijen van Mattia Preti. De archeologische afdeling, afkomstig van het Stedelijk Museum, is ingericht in het zuidoostelijke bastion: de eerste kern van de huidige collectie is het resultaat van een schenking van de verzameling van prins Francesco Caracciolo, die deze met passie had opgebouwd in zijn palazzo in Barisciano, rond het midden van de 18e eeuw. Andere belangrijke vondsten komen uit de 19e-eeuwse opgravingen geleid door Antonio De Nino en Nicolò Persichetti, voornamelijk in het gebied van het oude Amiternum. In 1926 werden in het Forte de vondsten gedeponeerd afkomstig uit Alba Fucens en Guardia Vomano. Naast de zogenaamde Kalender van Amiternum, van uitzonderlijk belang, behoren stukken van bijzondere interesse tot de collectie: reliëfs met een begrafenisceremonie en een gladiatorenspel, een grafsteen in de vorm van een slang en een gevarieerde verzameling inscripties met een feestelijk of funerair karakter. In het noordoostelijke bastion is het imposante fossiele stuk herbouwd dat in 1954 in Scoppito werd gevonden. Het museum heeft de afgelopen jaren een algemene en omvangrijke renovatie ondergaan, gericht op restauratie van het museumbezit, herziening van de tentoonstellingen en een aanzienlijke versterking van de museografische voorzieningen, dankzij de aanleg van nieuwe verlichtings- en klimaatregelingsinstallaties en de voorbereiding van een degelijk aanbod aan educatieve hulpmiddelen en diensten.