Keizerlijk kasteel, Sant’Agata di Puglia

De geschiedenis van het Kasteel van Sant’Agata, dat grotendeels ook die van het dorp weerspiegelt, is vooral verbonden met de aard van de plaats waar het staat, als een uitstekend uitkijkpunt en strategisch punt, dat de vallei van de Calaggio, de grenzen van Irpinia, Lucania en Daunia domineert, en precies bij de uitgang van de Campania-passen naar Puglia ligt (grenzen van Longobardisch-Byzantijns grondgebied). 

Het gebied is doorkruist door een uitgebreid Romeins wegennet en had een aanzienlijke monastieke aanwezigheid, zoals getuigd wordt door monumenten en overblijfselen. 

Het Kasteel, Castrum of Rocca, werd in de Romeinse tijd Artemisium genoemd, wellicht omdat er op de top van de berg een heidense tempel stond. 

Met de komst van het christendom, en wel toen in 592 op bevel van paus Gregorius de Grote de relikwieën van martelares Sint Agatha van Catania naar Rome werden gebracht, werd het Artemisium herdoopt tot Sint Agatha ter ere van de heilige. De Rocca van Sant’Agata vervulde in de middeleeuwen de zeer belangrijke functie van militaire en administratieve provincie of district, met gezag over een bepaald aantal dorpen. 

Tijdens de Longobardische overheersing was Sant’Agata het laatste bastion van het Hertogdom Benevento. 

Rond het jaar 1000 waren de heersers Landolfo en Pandolfo, prinsen van Benevento.