Grot van San Michele, Ozieri

De grot van S. Michele in Ozieri, vlakbij de bebouwde kom, daalt ongeveer tachtig meter diep af in kalksteen en is opgebouwd uit zalen en gangen bedekt met stalactieten, gevoed door kleine waterdruppels. Gedeeltelijk vernield, werd de grot hergebruikt als zowel woning als heilige plaats en necropolis, een hypogeïsche begraafplaats uitgehouwen in de rots en bedoeld als collectief graf, genaamd “domus de janas” (huis van de feeën). Van deze grot is de zogenaamde “Ozieri” of “San Michele” cultuur genoemd, geplaatst in het Laat-Neolithicum op Sardinië, tussen 3200 en 2800 v.Chr. De keramische materialen die in de grot zijn gevonden zijn technisch perfect, duidelijk superieur aan de keramiek van alle volgende culturen, met name met productie en decoratie van stenen vazen met vooral ontwerp van concentrische halve cirkels. De opgravingen, uitgevoerd in 1914 en 1949, brachten een aanzienlijke hoeveelheid voorwerpen aan het licht die tegenwoordig bewaard worden in het Nationaal Museum “G.A. Sanna” in Sassari.