“Zeer fatsoenlijk opera theater voor het dorp Cesenatico is het Theater, waarvan de bouw begon in 1863 en voltooid werd in 1865 met een kostenpost van L. 80.000. De architect was de gemeentelijke ingenieur heer Candido Panzani uit Gambettola, en de werkzaamheden werden geleid door ingenieur heer Enrico Bocchini uit Cesena. Het is gelegen in het centrum van het dorp en beslaat een oppervlakte van 488,99 vierkante meter” (cit. Monografie..1866). Het werd ingewijd op de avond van 11 juli 1865, zoals blijkt uit de plaat bij de ingang. Twee andere platen herinneren aan Ermete Zacconi op de avonden van 8 en 10 augustus 1908 en aan de restauraties van 1926. De neoklassieke gevel in baksteen bestaat uit een hoge plint met gestreepte blinden tot aan de kroonlijst. Hierboven bevindt zich een lichamen met decoratieve lisenen met ionische bases en kapitelen, eindigend met een kroonlijst met consoles waaruit in het midden het fronton steekt. Naast de centrale deur zijn er twee ramen en twee zijdeuren met in- en uitgangen voor nooduitgangen op de begane grond. Op de eerste verdieping verlichten drie ramen aan de voorzijde en twee aan de zijkanten de zalen waar de lokale muziekschool was gehuisvest. De toegangshal naar het parterre en de loges van de eerste rang wordt geflankeerd door twee zijkamers voor verschillende diensten. Dezelfde indeling wordt herhaald op de eerste verdieping waar de foyer is. In de centrale zaal met hoefijzervormige zaal bevinden zich twee rijen van elk vijftien loges, inclusief de balkons en het balkon. Het plafond van het parterre was versierd met een grote houten rozet in het midden. Rond de rozet was een grote voile met kant geschilderd. Uitgevoerd met elegante vakmanschap, waren aan het uiteinde zes medaillons met borstbeelden tegen een gouden achtergrond geplaatst, die beroemde mannen uit de theatergeschiedenis voorstelden, waaronder Goldoni, Metastasio en Donizetti. “De versieringen van de schilders Bellani en Canepa uit Lugano, de houtsnijwerken van Cuccoli uit Bologna, de gipsreliëfs van beeldhouwer Vittorio Rambelli uit S. Giovanni in Persiceto, de verguldingen van Leonida Morsiani uit Cesena en de meesterlijk geschilderde decors van Pirro Rota uit Forlì worden herinnerd” (cit. Monografie..1866). Het gordijn, gemaakt door de schilder uit Forlì Pompeo Randi, toonde hertog Valentino en zijn gevolg in gesprek met Leonardo da Vinci, ontwerper van de havenkanaal van Cesenatico. Verloren gegaan na de oorlog; het 19e-eeuwse doek, waarvan documentatie bewaard bleef, is nieuw leven ingeblazen dankzij het werk van enkele studenten van de Scenografie Cursus van de Academie voor Schone Kunsten van Brera (Paola Galli, Giulia Galli en Stefania Lomi) die, onder leiding van Gastone Mariani, omgeving en personages getrouw hebben gereproduceerd vergelijkbaar met het origineel, maar met variaties passend bij het verschillende gebruik van het theater vandaag. De lijsten en friezen die het decor omlijstten (typisch 19e-eeuws) zijn verwijderd om een flexibelere en directe integratie in de hedendaagse theaterinrichting te garanderen. Tegelijkertijd zijn de kleurtonen ten opzichte van de oorspronkelijke documenten verlaagd om beter te harmoniseren met de huidige context van de zaal, gedeeltelijk ontdaan van 19e-eeuwse decoraties. De conserveringscondities van de oppervlakken waren tijdens de eerste telling door het Instituut voor Cultureel Erfgoed erg slecht: vooral achterhaald en grotendeels verloren zijn de decoraties aan het plafond van de zaal, de uitgesneden en geschilderde houten zuiltjes die het eerste en tweede rang loges ondersteunen, en de balustrades. Van 1981 tot 1992 voerde architect Augusto Savini conserverende restauraties uit aan het gebouw (metselwerk, dak), terwijl de vloeren van het parterre en het podium intern volledig zijn herbouwd. Uitbreidingswerken aan de achterzijde en aan de kant van het gebouw grenzend aan de binnenplaats van de gemeente maakten sanitaire voorzieningen, kleedkamers en magazijn mogelijk. Het werk aan de decoraties bestond uit het vernieuwen van de decoraties buiten de loges, behalve die op de eerste rang, waarvan een deel van het originele ornament is gerestaureerd. Voor het plafond, ooit fijn geschilderd en nu definitief verloren, werd besloten de oorspronkelijke decoratie niet te herbouwen, maar de oppervlakken te behandelen met neutrale materialen. De visuele impact met de zaal is momenteel aangenaam en maakt van dit kleine theater een waar juweel, ook al moet het geheel, met zijn kleuraccenten en decoraties, in de loop van de tijd de charme en sfeer van dit bijzondere soort ruimte terugvinden. Het theater, eigendom van de gemeente, maakt deel uit van het circuit van kleine en middelgrote theaters in Romagna dat wordt beheerd door de coöperatie “Accademia Perduta – Romagna Teatri” van Ravenna en Forlì wat betreft alle productie- en programmeringsactiviteiten, terwijl de artistieke leiding in handen is van Sandro Pascucci. Momenteel is het theater in gebruik en presenteert het toneelstukken, dialecttheater, kindertheater en een “schooltheater” programma voor scholen uit Cesenatico en omgeving. (Nadia Ceroni / Lidia Bortolotti)
Informatie over Gemeentelijk Theater van Cesenatico
Via Mazzini 10-12,
47042 Cesenatico (Forlì-Cesena)
Bron: MIBACT
