Het museumgebied van de Romeinse kust omvat twee complementaire en geïntegreerde routes vanuit museografisch en ecologisch perspectief. De eerste route, die buiten plaatsvindt, leidt langs de belangrijkste plekken in het Ostiense droogleggebied: de kanalen met laag en hoog water, het grote opvangbekken voor laag water, en de installaties van oude en moderne waterpompen.
In het hoofdgebouw van de installatie, waarvan de bouw dateert uit 1884, is het mogelijk om de machinezaal vrijwel in originele staat te bewonderen, waar nog steeds de eerste hydraulische hefpompen functioneren.
In het tuingebied zijn schaalmodellen van de landbouwhutten en enkele landbouwgereedschappen tentoongesteld. De tweede route, binnen de museumstructuur, is onderverdeeld in verschillende secties die diverse thema’s en momenten behandelen die verband houden met de droogleggingen en de fysieke en menselijke veranderingen van het gebied: de kustlandbouw voordat de 19e eeuw begon; de hygiënische situatie op het platteland en de wetgeving voor de sanering van de hoofdstad; de ontdekkingen over de overdracht van malaria en de strijd tegen malaria; de oprichting van de arbeiderscoöperatie in Ravenna; het droogleggingsproject van de Romeinse kust; het ontstaan en de ontwikkeling van hedendaagse nederzettingen.
In de zalen worden historische fotografische documenten gepresenteerd; herinneringen en vondsten; huishoudelijke gebruiksvoorwerpen en originele werktuigen; getuigenissen, liederen, geluiden en herinneringen vastgelegd in video- en audio-opnamen van sleutelfiguren en bezitters van levenservaringen van de afgelopen eeuw; reconstructiesets en schaalmodellen van het droogleggingsgebied. Een speciaal model met waterhefpompen simuleert de werking van de droogleggingsinstallatie.
