Abdij van San Fruttuoso, Camogli

Het kloostercomplex, bijzonder en uniek in zijn soort, verbonden aan zijn bijzondere ligging in de baai van Capodimonte, omvat: de kerk, de kloostergang en de abdij. De oorsprong ervan is verbonden met de verplaatsing van de relieken van San Fruttuoso naar de baai, rond de 8e eeuw, door Griekse monniken.

De abdij dateert uit de 10e-11e eeuw, met uitzondering van het deel dat uitkijkt op zee, dat dateert uit de 13e eeuw, bestaande uit twee niveau’s triforia, waarvan het type verwijst naar de Genuese adellijke paleizen. De botenloodstoren, gebouwd rond de 10e eeuw, oorspronkelijk met een sferische koepel, volgens het artistieke canon van de Byzantijnen, werd later overlapt door een achthoekige toren.

De kloostergang van de abdij werd gebouwd in de 12e eeuw en later aangepast op bevel van Andrea Doria, tegenwoordig bestaat het uit twee rijen bogen. Op de bovenste verdieping kijkt een galerij met kruisgewelven, rustend op zuilen, uit over de vierkante binnenplaats, het onderste deel diende als grafkelder voor leden van de familie Doria die stierven tussen 1275 en 1305. Het betreft graven met spitsboogarcades afgewisseld door witte en zwarte strepen, typisch voor de Ligurische kunst. Naast de graven van de Genuese adellijke familie zijn er nog twee andere graven en een oude Romeinse sarcofaag.

In de 17e eeuw raakte het complex in ernstige bouwvallige staat; sommige ruimtes werden gebruikt als schuur voor vee, andere als houtopslag. In 1730 greep Camillo Doria in en voerde een restauratie uit, waarbij de kerk haar oorspronkelijke functie terugkreeg.

In 1915 verwoestte een overstroming een deel van het complex, dat in 1933 door de staat werd gerestaureerd. In 1983 schonk de familie Doria Pamphili het complex van San Fruttuoso aan het FAI, en in 1985 begonnen de restauratiewerkzaamheden.