De Lamalunga-grot, in het gebied van Altamura, wordt gekenmerkt door een systeem van karstholen en smalle tunnels. De toegang is via een zinkgat van ongeveer tien meter diep, waarna men, na een pad van ongeveer zestig meter te volgen, een buitengewone archeologische vondst tegenkomt die bekend staat als de Mens van Altamura, een fossiel skelet van een man die leefde tijdens het Midden-Boven Pleistoceen.

De mensachtige wordt geïdentificeerd als een volwassen man (160-165 centimeter); het skelet is volledig intact en verkeert in uitstekende staat van behoud. Op zijn schedel zijn zowel archaïsche kenmerken als die morfologische veranderingen te zien, die gestabiliseerd zijn bij neanderthalers, waardoor het kan worden ingedeeld bij de groep Europese fossielen uit het Midden-Pleistoceen, tussen de vormen van Homo erectus (400 duizend jaar) en de vormen van Homo neanderthalensis (85 duizend jaar), in een overgangsfase die wordt geschat rond 250 duizend jaar geleden.