Het museum is sinds 1985 gevestigd in het voormalige klooster van Sint-Augustinus. Vanaf 1995 zijn er ingrijpende herinrichtingswerken van het museum en uitbreiding van de tentoonstellingssecties begonnen, die een nieuwe en meer actuele weergave van de Verucchiaanse beschaving waarborgen, mede dankzij een uitgebreid documentair en didactisch materiaal en tentoonstellingsopstellingen die een werkelijk volledige perceptie van deze complexe en gelaagde archeologische werkelijkheid mogelijk maken. Hoewel de allereerste berichten over archeologische vondsten in het gebied van Verucchio uit de 17e eeuw dateren, zijn het pas vanaf de tweede helft van de vorige eeuw dat de ontdekkingen betreffende de oude Villanoviaanse nederzetting toenemen, waardoor de eerste inkijkjes in deze opmerkelijke lokale realiteit uit de IJzertijd zijn geopend. De toen reeds ontdekte materialen en die welke later bij toeval of tijdens recentere opgravingen aan het licht kwamen, zijn tegenwoordig in het museum te bezichtigen.
Tijdens de vroege IJzertijd, in de periode tussen het begin van de 9e eeuw v.Chr. en de volle 7e eeuw v.Chr., was Verucchio het belangrijkste centrum van de Villanoviaanse culturele groepen die stevig gevestigd waren in het hart van het Romagna binnenland, met een vermoedelijke huttennederzetting die de top van de rotsachtige richel domineerde aan de oever van de rivier Marecchia. De locatie werd kenmerkend omringd door een reeks necropolen bestaande uit honderden graven gelegen langs de hellingen van de heuvel, overeenkomstig met oude wegen die het dorp met het omliggende gebied verbonden. Gelegen op een bevoorrechte positie, dicht bij de natuurlijke route van de vallei Val Marecchia en Val Tiberina, een belangrijk knooppunt voor de controle van handelsroutes van het Tosco-Laciaanse gebied naar het noorden en omgekeerd, heeft het Villanoviaanse centrum haar invloed over het omliggende gebied van de zee tot aan de heuvels aanzienlijk uitgebreid, en beschikte het over een sterke stedelijke en sociale organisatie.
Getuigen van een goed gedefinieerde gemeenschapsstructuur en de aanwezigheid van hoge sociale vertegenwoordigers zijn de talrijke graven met bijbehorende begrafenisuitrustingen die aan de voet van de heuvel zijn gevonden. In de algemene rijkdom van de graven, een duidelijke aanwijzing van wijdverspreide welvaart, springen enkele ‘prinselijke’ uitrustingen eruit, samengesteld uit objecten van uitzonderlijke waarde (wapens, schilden, persoonlijke ornamenten, juwelen, barnsteen, sieraden, meubels, serviesgoed). De uitrustingen zijn chronologisch geëxposeerd en voor sommige is zelfs de oorspronkelijke context reconstructie gemaakt, met respect voor de vorm en afmetingen van de originele structuur en, waar mogelijk, de plaatsing van de voorwerpen binnenin. Van absoluut belang en van buitengewone zeldzaamheid in deze rijke verzameling bewijzen die de Verucchiaanse graven hebben opgeleverd, zijn de verschillende soorten organische materialen (voedsel en offergaven, textiel, voorwerpen van wilgentenen, houten artefacten) waarvan de conservering te danken is aan de bijzondere kwaliteit van de sedimenten waarin de grafrijke vondsten zijn begraven. Hieronder behoren houten meubels (tafeltjes, krukjes, troons, voetensteunen, kisten en dozen van allerlei soort). Uit het graf ‘Lippi 89’ komt een zeldzame en kostbare troon, versierd met gebeeldhouwde scènes. Vanwege hun uniciteit verdienen ook de wollen stoffen, waaronder een grote toga, en de aanzienlijke hoeveelheid barnsteenornamenten, een ter zake doende vermelding; barnsteen was een zeer gewild en verhandeld grondstof in de oudheid, waarvan Verucchio een belangrijk distributiecentrum was.
Sinds 2005 zijn de opgravingen in de Lippi-necropolis hervat, die meer dan vijftig nieuwe buitengewone graven met bijbehorende uitrustingen hebben opgeleverd, waarvan een deel al gerestaureerd is en publiekelijk tentoongesteld wordt in de recent ingehulde zaal “Nieuwe Opgravingen”, de laatst afgeronde expositieruimte. Andere vondsten uit Verucchio worden bewaard in het Stadsmuseum van Rimini en het Stedelijk Archeologisch Museum van Bologna, waar, samen met objecten die zijn gevonden tijdens opgravingen geleid door Edoardo Brizio aan het eind van de vorige eeuw, ook de zeer rijke uitrusting van een graf uit de Lippi-begraafplaats zich bevindt.
Informatie over het Stedelijk Archeologisch Museum van Verucchio
Via Sant’Agostino,
47826 Verucchio (Rimini)
0541670280
iat.verucchio@iper.net
Bron: MIBACT
