Vanuit een historisch-kunstzinnig perspectief behoort Palazzo Werdenberg tot de monumentale gebouwen. De geschiedenis ervan is verbonden met die van de Jezuïeten, wiens aanwezigheid in Gorizia was gevraagd, net als in vele centra van het Habsburgse rijk (Graz, Ljubljana), in de geest en volgens de normen en richtlijnen van het Concilie van Trente, vooral om het onderwijs van de jeugd te verzorgen, als gevolg van de ernstige religieuze en spirituele crisis die destijds zowel de geestelijkheid als de lokale bevolking trof, die niet ongevoelig waren voor het protestantisme dat zich in Europa verspreidde.
Hun vestiging in Gorizia in 1615, na de verdrijving uit de gebieden van de Republiek San Marco, werd mogelijk gemaakt dankzij een schenking door baron Vito Dornberg van de Sint-Janskerk met aangrenzend huis, aan de gelijknamige straat.
Aanvankelijk werd de woning ook gebruikt als seminarie voor een paar leerlingen, omdat de jezuïeten zich ook inzetten voor de opleiding van de geestelijkheid.
Gezien de precieze situatie greep baron Verda von Werdenberg in 1629 in en stelde 22.000 florijnen beschikbaar voor het eeuwigdurend onderhoud van 24 arme seminaristen en een van zijn gebouwen in de Sint-Jansstraat om te worden aangepast tot seminarie. Omdat het huis echter te ver van het college lag en niet comfortabel genoeg was, werd in 1634, wederom met de genereuze financiering van baron Werdenberg, een dichterbij en ruimer huis gekocht van de edelman Ambrogio Sembler.
De gehele structuur werd vrijwel volledig vernieuwd, uitgebreid met de toevoeging van aangrenzende gebouwen en verfraaid, en werd voltooid in 1649. Het presenteert zich met een compacte gevel, doorbroken door strakke reeksen ramen aan de Via delle Scuole (nu via Mameli), terwijl de zijgevel aan de huidige Corso Verdi wordt verlicht door harmonieuze portieken met drie rijen loggia’s uitkijkend op de grote binnenplaats.
Eenvoudig en sober bereikt het paleis perfecte harmonie in zijn architectonische lijnen en drukt het volledig de functie uit waarvoor het werd gebouwd, waarbij het barokke mode alleen de prachtige stucwerken toestaat die aan de top van het trappenhuis staan, waarschijnlijk werk van Giovanni Pacassi, de vader van architect Nicolò.
Andere kenmerken van zijn historische en artistieke adel zijn ook de gewelfde bogen, aanwezig in enkele ruimtes en kelders op de begane grond en eerste verdieping, en de eerder genoemde loggia’s, die in staat zijn suggestieve aanzichten te creëren, zowel binnen als buiten het gebouw, omringd door twee tuinen, waarvan een het oude botanische tuin van het keizerlijk en koninklijk gymnasium uit Oostenrijk citeert.
In maart 1995 werd de omvangrijke cyclus van bouwkundige en installatiewerkzaamheden afgerond, oorspronkelijk gestart eind 1988, die Palazzo Werdenberg volledig vernieuwden, het stevigheid en elegantie gaven en het aanpasten aan de functies van een moderne bibliotheek, met uitbreiding van de ruimtes en de opening van nieuwe diensten.
Informatie over Staatsbibliotheek Isontina van Gorizia
Via G. Mameli, 12
34170 Gorizia (Gorizia)
0481580211
bs-ison@beniculturali.it
https://www.isontina.beniculturali.it/
maandag – vrijdag: 7.45 – 18.45 – zaterdag: 7.45 – 13.30
Gratis
Bron: MIBACT
