Het Nationaal Park van de Rotsgravures werd opgericht in 1955, als het eerste Italiaanse archeologische park, voor de bescherming en valorisatie van een van de belangrijkste complexen van rotsen met prehistorische en protostorische gravures in de Valle Camonica. Het beslaat een oppervlakte van 143.935 m² in Località Naquane, aan de linkerkant van het stroomgebied van de Valle Camonica, tussen 400 en 600 m boven zeeniveau.
Nationaal Park van de Rotsgravures in Val Camonica, UNESCO Werelderfgoed
Binnen het park zijn 104 rotsen te vinden, gemaakt van zandsteen die door de gletsjers werd geërodeerd, gegraveerd met enkele van de bekendste afbeeldingen uit het rotskunstrepertoire van de Valle Camonica, erkend door UNESCO in 1979 als werelderfgoed (site nr. 94 “Rotskunst van de Valle Camonica”, de eerste Italiaanse site op de lijst) vanwege de uniciteit van het fenomeen en de wetenschappelijke bijdrage van het onderzoek van de gravures aan de kennis van de prehistorie van de mens. De rotskunst ontwikkelde zich in de Valle Camonica tussen het einde van het Boven-Paleolithicum (tussen 13.000 en 10.000 jaar geleden) en de IJzertijd (1e millennium v.Chr.), een periode van bijzondere bloei van het fenomeen, dat echter voortduurde tot in de historische, Romeinse, middeleeuwse en moderne tijd.
Het park werd opgericht met als doel de bescherming, conservering, valorisatie en promotie van de kennis van het erfgoed van rotskunst. Bovendien, als cultuurplaats, volgens de definitie van de Code van Cultureel Erfgoed en Landschap (D.Lgs. 22 januari 2004 nr.42, art. 101, lid 2, e: “archeologisch park”, een territoriaal gebied gekenmerkt door belangrijke archeologische bewijzen en de aanwezigheid van historische, landschappelijke of milieuwaarden, ingericht als openluchtmuseum), is het bestemd voor publiek gebruik en vervult het een openbare dienst (art. 101, lid 3). Naast de archeologische bescherming bestaat er ook een landschapsbescherming, ingesteld bij Ministerieel Besluit van 14.04.1967.
Het park is eigendom van de staat en wordt beheerd door de Superintendence voor Archeologische Erfgoed van Lombardije, een regionale instantie van het Ministerie van Cultureel Erfgoed en Toerisme.
De Valle Camonica is wereldwijd bekend om zijn uitzonderlijke complex van gravures in rotsen, grotendeels daterend uit de Prehistorie. Hoewel het iconografische erfgoed van deze oude bevolkingen bij een breed publiek bekend is, zijn de aspecten van hun dagelijks leven minder bekend, die pas in de afgelopen 30 jaar aan het licht zijn gekomen dankzij talrijke preventieve archeologische ingrepen en onderzoek in de vallei. Aan deze gemeenschappen, die vanaf de IJzertijd bekend zouden staan als de Camunni, worden verschillende nederzettingen, werkplaatsen, cultusplaatsen en begraafplaatsen toegeschreven.
Nationaal Prehistorisch Museum van de Valle Camonica, Capo di Ponte
Het Nationaal Prehistorisch Museum, in Val Camonica, gehuisvest in het oude gebouw Villa Agostani in het historische centrum van Capo di Ponte en geopend op 10 mei 2014, vult met de tentoonstelling van vondsten het erfgoed van rotsgravures aan en vormt, in een onlosmakelijke eenheid, de identitaire expressie van de Valle Camonica.
