Kathedraal van San Panfilo, Sulmona

De kathedraal van San Panfilo, gebouwd op de overblijfselen van een heidense tempel, werd vernieuwd door bisschop Trasmondo in 1075; na de aardbeving van 1706 verving de herbouw in barokke stijl het oude Romaanse gebouw, waarvan de drie apsissen en de zij ingang aan de linkerkant bewaard zijn gebleven.

De gevel met een horizontale kroonlijst is verdeeld in twee niveaus door een lijst en bevat de klokkentoren met een doekvormige top; van het oude bouwwerk zijn de middeleeuwse portal van Nicola Salvitti en de lunet met de neerlegging van Christus bewaard gebleven.

De plattegrond met een langgerekt lichaam heeft drie beuken gescheiden door ronde pijlers; vanuit het verhoogde koor is toegang tot de crypte van de heilige en het kathedraalmuseum. Noemenswaardig zijn het koor en de preekstoel uit hout gesneden door de kunstenaar Ferdinando Mosca uit Pescocostanzo, de grafmonumenten uit de 15e eeuw en de fresco’s in de crypte.

In de zalen van het kathedraalcomplex van San Panfilo bevindt zich het museum dat een deel van de schat van de kathedraal tentoonstelt, evenals een rijk archief met meer dan 12.000 documenten en 3.000 perkamenten uit de periode tussen de 11e en de 19e eeuw.