Kasteel van Moncalieri

De huidige structuur van het kasteel van Moncalieri dateert uit de 17e eeuw en is het resultaat van de uitbreiding van een middeleeuws fort. In de tweede helft van de 15e eeuw werd het gebouw gekozen als hertogelijke residentie door Jolanda van Valois; in 1475 werd hier het verdrag gesloten tussen de hertogin, Karel de Stoute, hertog van Bourgondië, en Galeazzo Maria Sforza, hertog van Milaan.

Vanaf 1610 begon Karel Emanuel I met de uitbreidingswerken van het oude kasteel, die werden voortgezet onder Victor Amadeus I en de Koninklijke Madame Maria Christina van Frankrijk: binnen een periode van zestig jaar, met de tussenkomst van de architecten Amedeo di Castellamonte, Andrea Costaguta en Carlo Morello, kreeg het gebouw zijn huidige vorm.

Het kasteel was de favoriete residentie van Victor Amadeus II, die er in 1732 stierf nadat hij ten gunste van zijn zoon Karel Emanuel III was afgezet. Tijdens het bewind van laatstgenoemde werd het gebouw doelwit van talrijke ingrepen onder leiding van Benedetto Alfieri; de verfraaiingen werden voortgezet in de tijd van Victor Amadeus III (die in Moncalieri overleed in 1796), met de tussenkomst van de Messina-architect Francesco Martinez.

De komst van de Franse troepen bracht ernstige schade aan het gebouw, dat als kazerne en militair ziekenhuis werd gebruikt. In 1817 startte men onder Victor Emanuel I met restauratieoperaties: toen werden de trap met drie marmeren treden van Carrara en de ruiterij aan het einde van de hoofdhof gerealiseerd. In de tijd van de Italiaanse eenwording werden de appartementen van Victor Emanuel II en koningin Maria Adelaide opnieuw ingericht en gemeubileerd volgens de eclectische smaak die typisch was voor de tweede helft van de 19e eeuw, waarbij bijna volledig de sporen van de vorige eeuwen werden uitgewist.

Op 20 november 1849 werd hier het Proclamatie van Moncalieri ondertekend, medeondertekend door Massimo d’Azeglio, waarmee de koning het Lagerhuis ontbond en het nieuwe Lagerhuis het vredesverdrag met Oostenrijk goedkeurde.

Na gedurende de Tweede Wereldoorlog bezet te zijn geweest door nazi-fascisten, partizanen en tenslotte ontheemden, werd het complex in 1948 de zetel van het 1e Carabinieri Bataljon “Piemonte”. De koninklijke appartementen zijn in 1991 gerestaureerd en opengesteld voor het publiek. Op 5 april 2008 werd de zuidoostelijke toren van het kasteel getroffen door een hevige brand, wat het noodzakelijk maakte de bezoekersroute te sluiten en een nieuwe restauratiecyclus te starten. Momenteel is het Kasteel van Moncalieri niet te bezichtigen, maar zal het opnieuw toegankelijk worden in de loop van 2016.