In 1325 werd de Certosa van San Martino in Napels opgericht en de aangewezen architecten waren de Senese beeldhouwer Tino di Camaino en de Napolitaan Francesco De Vito.
In de loop van vijf eeuwen onderging de Certosa van San Martino voortdurende renovaties. In 1581 werd een groots uitbreidingsproject gestart, toevertrouwd aan architect Giovanni Antonio Dosio, die het strenge gotische uiterlijk transformeerde naar de huidige kostbare en verfijnde barokke stijl.
Het groeiende aantal monniken vereiste een ingrijpende herstructurering van het Chiostro Grande: er werden nieuwe cellen gerealiseerd en het hele watersysteem werd herzien. De promotor van deze nieuwe en spectaculaire uitstraling van de Certosa van San Martino was prior Severo Turboli, die vanaf het laatste kwart van de zestiende eeuw tot 1607 in functie was. De werken, gestart onder leiding van Dosio, werden voortgezet door Giovan Giacomo di Conforto, die de monumentale waterbassin van de kloostergang zou maken.
In 1623 begon de samenwerking met de bouwplaats van San Martino van architect Cosimo Fanzago, die, ondanks wisselende omstandigheden, duurde tot 1656. Hoewel hij de oorspronkelijke Toscaanse renaissancestijl van Dosio respecteerde, gaf Fanzago elk deel van het klooster zijn onmiskenbare stempel van krachtige persoonlijkheid.
Hij werd al snel verantwoordelijk voor de hele bouwplaats en besloot de contracten aan te houden met dezelfde schilders, beeldhouwers en ambachtslieden die reeds met Dosio en Conforto hadden samengewerkt. Hij zette het uitbreidingsproject van het klooster en de modernisering van de monumentale ruimtes voort: hij werkte aan de kerk, de bijbehorende ruimtes en de appartementen van de Prior en de Vicaris. Het werk van Fanzago kenmerkt zich door een buitengewone decoratieve activiteit, waarbij traditionele geometrische versieringen werden omgezet in composities van bladeren, vruchten en gestileerde voluten, waarvan de kleur- en volumeneffecten uitzonderlijk realisme en sensualiteit geven. De Certosa van San Martino werd zo, in de jaren 20 en 30 van de zeventiende eeuw, een centrum van uitmuntendheid in de ornamentale experimenten van die tijd.
In de daaropvolgende jaren volgden de aanstellingen: Bonaventura Presti, aan wie onder meer het ontwerp van de prachtige kerkvloer toebehoort; de koninklijke ingenieur en architect Andrea Canale en rond 1723 zijn zoon Nicola Tagliacozzi Canale, vooral bekend als graveur en ontwerper van decoratieve podiumstukken. Hij nam deel aan de intense artistieke expressie die bekend staat als rococo, gekenmerkt door een perfecte synthese van schilderkunst, beeldhouwkunst en architectuur.
Tijdens de revolutie van 1799 liep het complex schade op en werd het bezet door de Fransen. De koning gaf opdracht tot de opheffing van de kartuizers die verdacht werden van republikeinse sympathieën, maar stemde uiteindelijk in met hun herintegratie en de monniken keerden in 1804 terug naar San Martino.
Toen de laatste monniken de Certosa van San Martino verlieten, werd het complex in 1812 gebruikt door het leger als Huis voor Oorlogsinvaliden, tot 1831, toen het opnieuw werd verlaten wegens dringende restauraties. In 1836 vestigde een klein groepje monniken zich weer in San Martino, maar vertrok uiteindelijk definitief.
Na de opheffing van de religieuze orden en de overname door de staat, werd de Certosa van San Martino in 1866 door toedoen van Giuseppe Fiorelli bestemd tot museum. Het werd een afhankelijke afdeling van het Nationaal Museum en opengesteld voor het publiek in 1867.
Het bezoek aan de Certosa en het Museum van San Martino omvat: de Kerk, de Apotheek van de monniken, de Maritieme sectie, het Priorenkamer, de Kerststalafdeling, de Napolitaanse negentiende eeuw, Beelden en herinneringen, het Tekenkabinet en prentencollectie, de Theaterafdeling, de Afdeling decoratieve kunsten, het Museum van het werk en de Gotische kelders.
De Certosa en het Museum van San Martino bevinden zich op Largo San Martino, 5 80129 Napels. Telefoon: 081.2294502.
Openingstijden van de Certosa en het Museum van San Martino, Napels
- dagelijks geopend van 8.30 tot 19.30 uur; woensdag gesloten
- de kassa sluit een uur voor sluitingstijd
Bezoekbare afdelingen met geplande openingstijden:
10:30 uur: Kartuizerroute (Museum van het werk van de Certosa en verlenging van de Priorenkamer)
11:30 uur: Theaterafdeling
12:30 uur: Historische route – Beelden en herinneringen van de stad en het koninkrijk
15:30 uur: Stadsperspectief-route – Napolitaanse negentiende eeuw en Alisio-collectie
16:30 uur: Historische route – Beelden en herinneringen van de stad en het koninkrijk
Prijzen voor toegangskaarten Certosa en Museum van San Martino, Napels
- vol tarief: € 6,00
- gereduceerd tarief: € 3,00
- De toegangskosten en openingstijden kunnen variëren bij lopende tentoonstellingen
- gratis: voor burgers van de Europese Unie onder de 18 jaar
- gratis: elke eerste zondag van de maand
