Het was Albano Sorbelli, leerling van Giosuè Carducci en jarenlang directeur van de Biblioteca dell’Archiginnasio, die de herordening van het bibliotheeks en archiefmateriaal leidde en de getrouwe reconstructie van de leefomgeving van de dichter verzorgde.
Het gebouw van Casa Carducci, daterend uit de 16e eeuw, was minstens twee eeuwen lang een gebedshuis van de Confraternita di Santa Maria della Pietà detta del Piombo. In 1798 werden, na de Napoleontische onderdrukking, de lokalen omgevormd tot woonruimtes. Vanaf 1890 woonde hier Carducci, die sinds 1860 in Bologna verbleef, het jaar waarin hij werd benoemd tot hoogleraar Italiaanse literatuur aan de universiteit.
Aangekocht toen de dichter er nog woonde door koningin Margherita – juist om te voorkomen dat het verzamelde erfgoed uit jaren studie verloren zou gaan – werd de woning na Carducci’s dood in 1907 aan de gemeente Bologna geschonken.
Gedecoreerd in de stijl van de burgerhuizen van eind 19e eeuw, behoudt het appartement zijn oorspronkelijke indeling. Het dominante element is de bibliotheek, rijk aan veertigduizend banden waaronder vele zeldzame edities, achttiende-eeuwse incunabelen en door Carducci zelf van commentaar voorziene en genoteerde teksten. De door de dichter gecatalogiseerde en geordende boeken, op auteur of onderwerp, zijn verdeeld over zes ruimtes: buitenlandse auteurs in de ontvangstkamer, Italiaanse literatuur uit de 18e en 19e eeuw en teksten over het Risorgimento in de tweede kamer; in het studeerkamer, rond de schrijftafel en aan de muren, staat de collectie Danteske edities, Latijnse klassieken en naslagwerken. Boeken staan ook in de slaapkamer en de eetkamer.
In de vier kasten in de gang wordt archiefmateriaal bewaard met brieven en manuscripten. Aan de muren in de verschillende kamers zijn buste en portretten van Carducci te zien. Naast het gebouw, tegen de stadswallen, ligt de gedenktuin, gedomineerd door het monument voor Carducci.
Gebeiteld uit wit Carrara marmer door Leonardo Bistolfi, werd het in 1928 onthuld: vier panelen tonen ingewikkelde allegorieën van het literaire werk en de historische gebeurtenissen van het Risorgimento, als achtergrond voor een beeld van de zittende dichter in een peinzende houding.
