De basiliek van S. Maria degli Angeli werd gebouwd tussen 1569 en 1679, en haar structuur omvat de bouwwerken van het Franciscaanse klooster gebouwd tegen de Porziuncola aan. Paus Pius V wilde, aan het einde van het Concilie van Trente, de bouw van de basiliek, zowel om het belang van de minderbroederorde van de Franciscanen te erkennen als om de pelgrims te ontvangen die er nog steeds samenscholen tijdens de Biechtige Aflaat (31 juli-2 augustus), ingesteld door dezelfde Sint Franciscus. De kerk, voltooid in 1679 met de bouw van de klokkentoren aan de rechterkant, heeft drie beuken en werd ontworpen door Galeazzo Alessi; aan de uitvoering van de kerk werkten Giacomo Martelli, Giacomo Giorgetti en mogelijk ook de Vignola mee. Vanwege instortingen door de aardbeving van 1832 werd de basiliek deels herbouwd door Luigi Poletti (1836-40) in dezelfde vormen. De gevel werd verhoogd tussen 1925-30. In datzelfde jaar 1930 werd op de top van de gevel het standbeeld van de “Madonna degli Angeli” geplaatst, uitgevoerd door beeldhouwer Colasanti, terwijl voor de huidige inrichting van het plein ervoor moest worden gewacht op het project van architect Nicolosi uit 1950. Het interieur heeft drie beuken en bevat zijkapellen waarvan de muurschilderingen de meest samenhangende verzameling van Umbrese schilderkunst uit het laatste kwart van de zestiende eeuw en het begin van de zeventiende eeuw vertegenwoordigen. Van groot artistiek, maar vooral religieus belang, verbonden aan het leven van de Heilige, zijn de Kapel van de Porziuncola en de Kapel van het Overlijden. De kapel van de Porziuncola, daterend uit de 10e-11e eeuw, is gewijd aan S. Maria degli Angeli of aan S. Maria della Porziuncola. Rond 1025 vestigde Sint Franciscus er zijn verblijf, herstelde deze en stichtte er de Franciscaanse Orde (1208). Het bovenste deel van de gevel is versierd met een fresco van Friedrich Overbeck uit Lübeck (1829) dat “Sint Franciscus die Jezus en Maria om de gunst van de Biechtige Aflaat vraagt” afbeeldt. Aan de rechterzijde zijn fragmenten zichtbaar van fresco’s met een Sienese invloed uit de veertiende eeuw. Bij het altaar hangt een groot altaarstuk van Ilario da Viterbo met daarop “de Annunciatie en Verhalen van de Aflaat”. De Kapel van het Overlijden: dit is de ziekenzaal waar Sint Franciscus op 3 oktober 1226 stierf. Buiten fresco’s van Domenico Bruschi (1886), Dood en uitvaart van de Franciscaanse Heilige. Binnen fresco’s van de Spanjaard. Binnen in de kapel bevindt zich de nis met het beeld van Sint Franciscus in geglazuurd terracotta door Andrea della Robbia. Vanuit de sacristie is er toegang tot de gang die leidt naar de Rosarium, verbonden aan een legende uit het leven van Sint Franciscus, een kleine tuin uitsluitend beplant met rozenstruiken zonder doornen. Aangrenzend aan het Rosarium is de Kapel van het Rosarium (1518) bestaande uit drie ruimtes, gedecoreerd met fresco’s van Tiberio d’Assisi, die ook verantwoordelijk is voor de muurschilderingen in het Oratorium van Sint Bonaventura (1506). Langs de uitgangsroute is links het klooster uit de vijftiende eeuw zichtbaar evenals de resten van het kleine klooster uit de tijd van Sint Bernardinus van Siena (15e eeuw).
Informatie over de Basiliek van Santa Maria degli Angeli
Piazza della Porziuncola, Santa Maria degli Angeli,
06081 Assisi (Perugia)
075 8051430
basilicaporziuncola@assisiofm.org
Bron: MIBACT
