De geschiedenis van de Saracenenruiterij in Arezzo
Vaak gehouden in Arezzo tussen de zestiende en het einde van de zeventiende eeuw (toen memorabele baroktoernooien werden georganiseerd), vervult het toernooi in de gehele moderne tijd belangrijke sociale functies binnen de stedelijke gemeenschap. Er wordt namelijk geridderd bij het bezoek van grote persoonlijkheden (vorsten, prinsen), maar ook om bijzondere burgerlijke gelegenheden te vieren (carnaval, huwelijken).
De Saracenenruiterij – die sinds het begin van de zeventiende eeuw een eigen karakter in Arezzo heeft – vervalt gedurende de achttiende eeuw totdat deze volledig verdwijnt, althans in zijn ‘edelste’ vorm. Na een levendige volksherleving tussen de achttiende en negentiende eeuw, gevolgd door een nieuwe verdwijning na 1810 en een korte opvoering in 1904 in navolging van de herwaardering van de Middeleeuwen door de romantische beweging, werd de ruiterij definitief hersteld in 1931, in de vorm van een historische herleving gesitueerd in de veertiende eeuw, en kreeg snel ook een authentiek competitief karakter.
Wanneer vindt de Saracenenruiterij in Arezzo plaats
Het evenement vindt elk jaar in Arezzo plaats op de op één na laatste zaterdag van juni ’s avonds (Ruiterij van San Donato, patroonheilige van de stad) en op de eerste zondag van september in de namiddag (Ruiterij van september). De protagonisten zijn de vier oude stadswijken: Porta Crucifera (groen en rood), Porta del Foro (geel en karmozijn), Porta Sant’Andrea (wit en groen) en Porta del Borgo, tegenwoordig Porta Santo Spirito (geel en blauw).
De Saracenenruiterij wordt georganiseerd door de Gemeente Arezzo via een speciale instelling, maar in het bestuursorgaan (raad van bestuur), voorgezeten door de burgemeester, zijn ook de bestuurders van de wijken vertegenwoordigd. Daarnaast is er een Adviescommissie waarin onder andere ook andere stedelijke instellingen zijn vertegenwoordigd (provincie, Kamer van Koophandel, toeristische promotieorganisatie), naast folkloreverenigingen (Muziekgroep, Vlaggenzwaaiersvereniging).
De ruiterijdag begint ’s ochtends met de proclamatie door de Heraut en gaat verder met een kleurrijke historische optocht die door de straten van de stad trekt met 350 figuranten in dertiende-eeuwse kleding en 27 paarden; een hoogtepunt van de optocht is de zegen van de bewapenden op de trappen van de kathedraal door de bisschop van Arezzo.
Waar en hoe vindt de Saracenenruiterij in Arezzo plaats
Het riddertoernooi, dat plaatsvindt op het prachtige decor van Piazza Grande onder leiding van de Meester van het Veld, begint met de intocht van de historische optocht op het geluid van trompetten en trommels, met de oude banieren van de stad. Belangrijke momenten van deze fase – die verloopt volgens het draaiboek dat in 1961 door regisseur Fulvio Tului is opgesteld – zijn de komst van de hoogste autoriteiten van de Ruiterij (Magistraat, Jury, Bestuurders van de wijken), de show van de Vlaggenzwaaiers, de ritten van de ruiters op galop, de opstelling op het parcours van de adelrijders die de oude adel van Arezzo vertegenwoordigen, de lezing door de Heraut van de Uitdaging van Buratto (een poëtische compositie van drie octaven uit de zeventiende eeuw), de groet van de kruisboogschutters en schilddragers met het uitroepen van “Arezzo”, de toestemming van de Magistraat om te strijden, de uitvoering van het Saracenenhymne – een werk van componist Giuseppe Pietri (1886-1946) – door de Muziekgroep.
Daarna begint de daadwerkelijke race: de ruiters van de vier “poorten” – ware protagonisten van het evenement – galopperen met lans in de aanslag tegen de Saraceen, een bepantserde automaat die een Saraceen voorstelt, bewapend met een knots (“Buratto, Koning van Indië”), volgens de volgorde van de races die een week voor de ruiterij worden geloot in een ceremonie in kostuum op Piazza del Comune. Talrijke onvoorziene gebeurtenissen worden bepaald door de vaardigheid, moed en geluk van de acht ruiters die elkaar afwisselen op het aarde parcours met lichte helling (de “lizza”), dat diagonaal door Piazza Grande loopt. Het duo ruiters dat bij het raken van het schild van de Saraceen (met scores variërend van één tot vijf) de hoogste score behaalt, wint de competitie; voor hun wijk is er de felbegeerde gouden lans. Bij een gelijkspel tussen twee of meer wijken na de reguliere races (twee series, een per ruiter) wordt de trofee beslist door een of meer barrage races. Aan het einde worden er kanonsalvo’s afgevuurd ter ere van de winnende wijk.
