Het Aartsbisschoppelijk Seminarie werd opgericht door aartsbisschop Gaspare Cervantes in uitvoering van een bepaling van het Concilie van Trente (1543-1563), waaraan hij had deelgenomen, die elk bisdom verplichtte een college op te richten waar jonge mensen konden worden gevormd die de priestersweg wilden inslaan.
Het gebouw van het Aartsbisschoppelijk Seminarie werd vervolgens uitgebreid door zijn opvolger, Antonio I Colonna, in 1570 en daarna nogmaals aangepast. In 1731, onder het Aartsbisschop van Capua, werd het gebouw volledig herbouwd en verbonden met de Kathedraal door een trap, en kreeg het in 1832 een streng neoklassiek uiterlijk toen aartsbisschop Lupoli de tweede verdieping liet verhogen en de hele voorgevel transformeerde.
Met Aartsbisschop Mons. Marino Paglia (1835-1857), die vernieuwingswerken startte (aanleg van het marmeren altaar in de kapel; herbouw van de trap; creatie van grote ijzeren ramen in de gangen bij de slaapzalen; fresco’s met figuren van heiligen en geleerden in het atrium) behaalde het Seminarie van Salerno een reputatie als centrum van wetenschappelijke en literaire geleerdheid, zodanig dat het werd beschouwd als een van de beste instituten van het Koninkrijk. Daarom werd het bezocht door Giacomo Leopardi in 1836, door Paus Pius IX en door Konink van Napels Ferdinand II in 1849.
De aardbeving van 23 november 1980 veroorzaakte aanzienlijke schade aan de structuren van het gebouw, waardoor het na meer dan vier eeuwen noodzakelijk werd de seminaristen definitief te verhuizen naar een recent gebouwd complex.
Informatie over het Aartsbisschoppelijk Seminarie van Salerno
Largo Plebiscito, 10
84125 Salerno (Salerno)
089239126
museodiocesanosalerno@virgilio.it
 gevestigd vlakbij de kathedraal){kind=link}