Binnen de omtrek van het park van Capodimonte zijn zestien architectuurvormen te vinden: residenties, landhuizen, ambachtelijke werkplaatsen, opslagplaatsen en kerken, naast fonteinen en standbeelden, jachtvoorzieningen, tuinen en boomgaarden en een begraafplaats, die van de Kapucijnen van de Eremiet.
De geschiedenis van het Park met het Paleis van Capodimonte begint bij de troonsbestijging van Karel van Bourbon op 10 mei 1734 en zijn ambitieuze programma van een systeem van bezittingen rechtstreeks beheerd door de Kroon, genaamd “koninklijke domeinen”. Capodimonte, hoog en winderig, met uitzicht op de hele baai en zichtbaar vanaf een groot deel van de stad, werd als geschikte locatie beschouwd om de koninklijke residentie te huisvesten.
De afbakening van het jachtterrein was al in 1736 voltooid. De toegang was via de Porta di Mezzo die leidde naar het grote halve cirkelvormige plein waar de waaier van lanen begon.
De historiografie heeft altijd de ontwerpen van deze spectaculaire aanleg toegeschreven aan Ferdinando San Felice en Domenico Antonio Vaccaro, maar recentere theorieën schrijven deze toe aan de Romein Antonio Canevari. Zeker is dat San Felice in 1743 betrokken was bij de renovatie van de Koninklijke Porseleinfabriek en twee jaar later bij de bouw van de kerk van San Gennaro aan het einde van de eerste grote laan van de waaier.
Natuurlijke decors, standbeelden, fonteinen samen met ommuurde tuinen mochten niet ontbreken in een koninklijk bos waar de vegetatie zones echter functioneel waren voor de jachtvormen waartoe de koning overging. Zo volgden op dicht beboste zones met steeneiken, kastanjes, haagbeuken en iepen struikgebieden met mirte, olijfwilg en laurier, naast open plekken en valstrikken. Grote delen werden daarnaast beplant om het gedomesticeerde wild en de jachtdieren te voeden, ondergebracht in speciale hekken en omheiningen.
Producten uit bos en land werden deels gebruikt voor de behoeften van het hof en deels verkocht. In 1738 begonnen de werkzaamheden voor de bouw van het Koninklijk Paleis in het meest panoramische deel van het gebied, genaamd “Spianato”.
Paleis en Bos, oorspronkelijk geheel gescheiden, werden pas een eenheid en autonoom complex ten opzichte van de stad in het Franse decennium, toen er een ommuurde omheining rond het Spianato werd aangelegd met de Grote Poort aan de kant van de Ponti Rossi en de Kleine Poort aan de kant van Miano.
Een belangrijke innovatie was de nieuwe weg ontworpen door ingenieur Romualdo De Tommaso, de Napoleonslaan, nu Amedeo di Savoia: geopend in 1809, verbond deze in rechte lijn het gebied van het Museum met Capodimonte, daarbij overspannend met een brug de Sanità-vallei en overwinnen van de Spaccata-berg met de spectaculaire oplossing van het Tondo, gerealiseerd door Niccolini tussen het tweede en derde decennium van de eeuw.
In het Park liet Ferdinand I vanaf 1817 het Eremo der Kapucijnen bouwen en startte hij de eerste herinrichtingswerken “in Engelse stijl” van de groene zones om ze aan te passen aan de nieuwe smaak die Europa al decennia lang overspoelde. De Savoya herstelden in het Bos de jachtactiviteiten en wijzigden de lay-out van de gebieden bij het Paleis en het Casino der Prinses.
Informatie over Park van Capodimonte
Via Miano, 4 80145 Napels – Tel. 081.7410080/081.5808278
Openingstijden Museum Capodimonte en park
Het Museum van Capodimonte is iedere dag geopend behalve woensdag van 8.30 tot 19.30 uur. De laatste toegangskaart wordt om 18.30 uur verkocht. Rond 19.00 start de sluiting en het vertrek van bezoekers naar de uitgang. Het museum is gesloten op elke woensdag, 1 januari en 25 december. Het Bos van Capodimonte is gesloten op 25 december, 1 januari en op Paasmaandag 17 april.
