Finale gericht op universitaire didactiek, is ontstaan in 1964 na de verhuizing van het Instituut voor Geologie naar het Palazzo Turchi di Bagno. Opgericht dankzij de interesse van professor Piero Leonardi, geoloog, paleontoloog en natuuronderzoeker uit Venetië, toont het museum op de eerste verdieping van het gebouw meer dan tweeduizend stukken verdeeld over vier secties, respectievelijk gewijd aan de Paleontologie van Gewervelden, de Prehistorie, de Paleontologie en de Geologie.De eerste sectie verzamelt een belangrijke reeks fossielen gerangschikt volgens een systematische en evolutionaire volgorde: exemplaren van amfibieën, mesosauri reptielen uit het Perm, therapsiden uit het Trias, een zeekrokodil en enkele ichthyosauriërs uit het Jura. De zoogdieren worden vertegenwoordigd door schedels van gigantische onevenhoevigen uit het Paleogeen, de sabeltandtijger en de wollige neushoorn uit het Pleistoceen. In het midden van de zaal staan enkele Italiaanse pleistocene skeletten opgesteld, zoals de kleine olifant en dwergnijlpaard van Sicilië, de gemzen en de grotbeer. In de sectie gewijd aan de ontwikkeling van de oudste menselijke geschiedenis documenteren enkele schedelvullingen de evolutionaire weg van de australopithecus tot de moderne mens, terwijl artefacten verspreid over de lange periode van het Vroegpaleolithicum tot de IJzertijd de culturele en materiële ontwikkeling van de menselijke soort laten zien. De sectie Paleontologie van ongewervelden toont fossielen geïllustreerd in hun morfologische en evolutionaire aspecten. De biologische evolutie van de aarde en de belangrijkste geologische gebeurtenissen staan centraal in de laatste sectie, gewijd aan de historische geologie en bestaande uit stratigrafische kolommen en milieureconstructies met betrekking tot de mesozoïsche en cenozoïsche sequenties van de Dolomieten en Veneto.
Informatie over Museum voor paleontologie en prehistorie “Piero Leonardi”
Corso Ercole I d’Este, 32,
44121 Ferrara (Ferrara)
0532293731
pnr@unife.it
https://www.museoferrara.unife.it
Bron: MIBACT
