De oorsprong van de Bibliotheek voor Archeologie en Kunstgeschiedenis (BiASA) in Rome is verbonden met de oprichting in 1922 van het Nationaal Instituut voor Archeologie en Kunstgeschiedenis op initiatief van Corrado Ricci.
Destijds verhuisde de bibliotheek, die al was ondergebracht bij de Algemene Directie voor Oudheden en Schone Kunsten, naar Palazzo Venezia en nam naast de zalen op de bel-etage ook de Toren van de Biscia in gebruik. In de loop der jaren hebben fondsen en donaties de collectie van de bibliotheek verrijkt, die zich uitstrekt van archeologie tot veilingcatalogi, van tentoonstellingscatalogi tot de theaterafdeling, van de Romeinse afdeling tot de reissectie en nog veel meer.
Onder de vele waardevolle schenkingen valt de prestigieuze Collectie van Rodolfo Lanciani op (prenten, tekeningen, manuscripten en eigen aantekeningen over de Romeinse topografie). In recente jaren heeft de BiASA ook dankzij de door het ministerie toegekende fondsen haar collectie kunnen uitbreiden via een constante aankoopbeleid, wat haar tot een onmisbaar instrument voor Italiaanse en buitenlandse wetenschappers heeft gemaakt. In 1989 werden haar de monumentale ruimtes van de Sala della Crociera in het Collegio Romano toegewezen, de voormalige locatie van de Jesuitense Bibliotheca Major en later de Nationale Bibliotheek.
De BiASA is een van de 46 staatsbibliotheken die worden geregeld door het koninklijk besluit van 5 juli 1995, waarvan zij de enige is die gespecialiseerd is in archeologie en kunstgeschiedenis.
In 1998 sloot ze zich aan bij de Nationale Bibliotheekdienst (SBN). Sinds 2015 maakt ze deel uit van het Museale Netwerk van Lazio, volgens het gedecreteerd ministerieel besluit van 29 augustus 2014 nr. 171.
 in Rome is verbonden met de oprichting in 1922 van het Nationaal Instituut voor Archeologie en Kunstgeschiedenis op initiatief van Corrado Ricci.){kind=link}