De kerk van San Cesareo de Appia in Rome, algemeen en ten onrechte ook wel San Cesareo in Palatio genoemd, is een kerk in Rome, in de wijk Celio, nabij de Porta di San Sebastiano.
Deze kerk is van oude oorsprong: ze dateert uit de 8e eeuw en werd gebouwd op resten van voorafgaande Romeinse bouwwerken, die vandaag nog te zien zijn in de kelder (restanten van een mozaïekvloer met maritieme taferelen uit de 2e eeuw na Christus). In middeleeuwse bronnen wordt ze ook San Cesareo in Turrim genoemd, “waarschijnlijk vanwege de nabijheid van een hoge toren, waarvan de middeleeuwse stad er vele had” (Armellini, op. cit., p. 595); vanaf de 16e eeuw verschijnt ook de naam San Cesareo in Palatio, wat veel verwarring veroorzaakte met de gelijknamige kerk in de wijk Campitelli.
Gedurende de eeuwen veranderde het kerkelijke beheer meerdere keren en werd de kerk verschillende malen gerestaureerd: in de 14e eeuw werd zij toevertrouwd aan de Kruisvaarders om er een hospitaal te stichten dat onderdak bood aan pelgrims die via de nabijgelegen Porta San Sebastiano binnenkwamen; zij werden opgevolgd door benedictijnse nonnen; in de 15e eeuw kwam de zorg bij de nabije Kerk van San Sisto Vecchio en vervolgens bij die van de Kerk van de Heiligen Nereus en Achilleus; zij werd volledig gerestaureerd in de 16e eeuw door de Cavalier d’Arpino en daarna toevertrouwd aan de Somaschi-paters. Tijdens deze restauratie werden de mozaïeken uit de 13e eeuw en andere architectonische elementen die zich in het transept van de Basiliek van San Giovanni in Laterano bevonden, overgebracht omdat deze basiliek op dat moment werd gerenoveerd.
De kerk heeft een zeer sobere gevel met een toegangspoort voorafgegaan door een portiek met granieten zuilen. Het interieur bestaat uit een eenbeukige zaal. Aan de zijmuren, tussen de ramen, zijn mozaïeken van de hand van Cavalier d’Arpino te zien, met taferelen uit het leven van San Cesareo. In de apsisbak bevindt zich een mozaïek dat God de Vader tussen engelen afbeeldt. Het altaar, de preekstoel, de kathedra en het koorhek zijn architectonische elementen die toebehoorden aan de Basiliek van San Giovanni: ze bestaan grotendeels uit heterogene elementen die dateren uit de 13e eeuw.
Het pijporgel van de kerk van San Cesareo de Appia werd gebouwd tussen 1997 en 1999 door Francesco Saverio Colamarino, waarbij een elektrisch orgel als speelklavier werd hergebruikt en het multipelsysteem voor de registers werd toegepast. Het instrument heeft twee klavieren van elk 61 toetsen en een pedaalbord van 32 toetsen.
