Belangrijk archeologisch gebied dat het belang getuigt van het oude Siponto in de Romeinse tijd (kolonie sinds 194 v.Chr.), toen het een van de belangrijkste havens van Regio II werd. De overblijfselen van de paleochristelijke basiliek met drie beuken, een centrale apsis en een mozaïekvloer herinneren eraan dat het de zetel was van een van de belangrijkste bisdommen van de regio. Kostbare mozaïekvloeren uit de bouwfase van de basiliek (4e eeuw na Chr.) en de daaropvolgende herstructurering, die in de volgende eeuw plaatsvond, zijn zichtbaar binnenin de middeleeuwse kerk van Santa Maria Maggiore.
De kerk, gebouwd tussen het einde van de 11e en het begin van de 12e eeuw, is een van de hoekstenen van de Puglische romaanse architectuur. Het heeft de vorm van een kubus, met in het midden een kleine koepel en een crypte met toegang van buitenaf. Tussen het einde van de 12e en het begin van de 13e eeuw onderging het verschillende renovaties. Voor de bouw en architectonische decoratie werden materialen van het oude Siponto hergebruikt (zuilen, kapitelen). Fraai is het portaal met archivolt, gedragen door twee zuilen die rusten op de rug van een leeuw.
De lopende opgravingen richten zich op de middeleeuwse periode van de stad, voor de verlatenheid die plaatsvond in de 13e eeuw.
Informatie over Archeologisch Park van Siponto
Viale Di Vittorio
71043 Manfredonia (Foggia)
0884 587838
museoarch.manfredonia@beniculturali.it
Bron: MIBACT
